395px

Heet Groen (Ad Henasville)

Jet Market

Caldo Verde (Ad Henasville)

Caldo bollente mi annebbia la mente
mi annoio e mi sciolgo non voglio più niente
da questa estate buttata al vento di andare avanti non me la sento
Freddo glaciale tanto da stare male le mani ghiacciate non posso suonare
L'inverno grigio la pioggia in faccia rifugi asciutti che scelta saggia.
Come quando l'apatia ti sotterra dentro una tomba
Se c'è invece un'energia che nel cuore esplode una bomba
Se non c'è nulla da fare non c'è da sperare perché
nel buio di una stanza è bene non restare
"Hey Mr. Hena che cosa mi dici di tavole con quattro ruote ed amici"
sere appannate da troppe risate per me
Stelle splendenti su volti ridenti la strada è fin troppa ma siamo contenti
Giorni che ti fanno sentire come un re…

Ingoio una ciotola di caldo verde, serate con una colonna sonora così…

Disperazione…muore la ragione.
Salvateci da questa putrefazione
Ma l'affondare senza cadere è troppo lento meglio morire
Sguardi d'intesa la tavola chiama né gloria né onore per chi non lo ama il vento forte in mezzo ai capelli mentre ti schianti in un Ca-Rally
E scacci via quell'apatia che ti sotterra dentro una tomba
Nasce invece un'energia che nel cuore il fuoco ti pompa
Se non c'è nulla da fare non c'è da sperare
Ma al freddo e al buio in questa stanza non voglio più restare
"Hey Mr. Hena che cosa mi dici di tavole con quattro ruote ed amici"
sere appannate da troppe risate per me
Stelle splendenti su volti ridenti la strada è fin troppa ma siamo contenti
Giorni che ti fanno sentire come un re…

Heet Groen (Ad Henasville)

Heet water verdooft mijn geest
ik verveel me en smelt, ik wil niets meer
van deze zomer die in de wind is weggegooid, verder gaan voelt niet goed
Koude zo intens dat het pijn doet, handen bevroren, ik kan niet spelen
De grijze winter, de regen op mijn gezicht, droge schuilplaatsen, wat een slimme keuze.
Zoals wanneer apathie je in een graf begraaft
Als er daarentegen een energie is die in je hart explodeert als een bom
Als er niets te doen is, is er niets om op te hopen, want
in de duisternis van een kamer is het beter om niet te blijven
"Hey Mr. Hena, wat zeg je van tafels met vier wielen en vrienden"
Avonden beslagen van te veel gelach voor mij
Stralende sterren op lachende gezichten, de weg is veel te lang, maar we zijn blij
Dagen die je laten voelen als een koning…

Ik slurp een kom heet groen, avonden met zo'n soundtrack…

Wanhoop… de rede sterft.
Red ons van deze verrotting
Maar zinken zonder te vallen gaat te langzaam, beter dood zijn
Blikken van begrip, de tafel roept, geen glorie of eer voor wie het niet waardeert, de sterke wind door je haar terwijl je crasht in een Ca-Rally
En jaag die apathie weg die je in een graf begraaft
In plaats daarvan ontstaat er een energie die in je hart het vuur pompt
Als er niets te doen is, is er niets om op te hopen
Maar in de kou en het donker in deze kamer wil ik niet meer blijven
"Hey Mr. Hena, wat zeg je van tafels met vier wielen en vrienden"
Avonden beslagen van te veel gelach voor mij
Stralende sterren op lachende gezichten, de weg is veel te lang, maar we zijn blij
Dagen die je laten voelen als een koning…