Trem Bala (part. Ana Vilela)
Não é sobre ter
Todas as pessoas do mundo pra si
É sobre saber que em algum lugar
Alguém zela por ti
É sobre cantar e poder escutar
Mais do que a própria voz
É sobre dançar na chuva de vida
Que cai sobre nós
Segura teu filho no colo
Sorria e abraça teus pais
Enquanto estão aqui
Que a vida é trem-bala, parceiro
E a gente é só passageiro prestes a partir
Não é sobre chegar no topo do mundo
E saber que venceu
É sobre escalar e sentir
Que o caminho te fortaleceu
É sobre ser abrigo
E também ter morada em outros corações
E assim ter amigos contigo
Em todas as situações
A gente não pode ter tudo
Qual seria a graça do mundo se fosse assim?
Por isso, eu prefiro sorrisos
E os presentes que a vida trouxe
Pra perto de mim
Segura teu filho no colo
Sorria e abraça teus pais
Enquanto estão aqui
Que a vida é trem-bala, parceiro
E a gente é só passageiro prestes a partir
Trein van het Leven (ft. Ana Vilela)
Het gaat niet om het hebben
Van alle mensen ter wereld voor jezelf
Het gaat erom te weten dat ergens
Iemand op je let
Het gaat om zingen en te kunnen horen
Meer dan alleen je eigen stem
Het gaat om dansen in de levensregen
Die op ons valt
Houd je kind in je armen
Glunder en omarm je ouders
Terwijl ze hier zijn
Want het leven is een trein van het leven, maat
En wij zijn slechts passagiers die op het punt staan te vertrekken
Het gaat niet om de top van de wereld bereiken
En weten dat je gewonnen hebt
Het gaat om klimmen en voelen
Dat de weg je sterker maakt
Het gaat om een thuis zijn
En ook een plek hebben in andere harten
En zo vrienden bij je hebben
In alle situaties
We kunnen niet alles hebben
Wat zou de lol van de wereld zijn als het zo was?
Daarom geef ik de voorkeur aan glimlachen
En de cadeaus die het leven heeft gebracht
Dichtbij mij
Houd je kind in je armen
Glunder en omarm je ouders
Terwijl ze hier zijn
Want het leven is een trein van het leven, maat
En wij zijn slechts passagiers die op het punt staan te vertrekken