El Perro Negro
Al otro lado del puente
De la piedad, michoacán,
Vivía gilberto "el valiente"
Nacido en apatzingán,
Siempre con un perro negro,
Que era su noble guardián.
Quería vivir con "la lupe",
La novia de don julián,
Hombre de mucho dinero,
Acostumbrado a mandar,
Él ya sabía de gilberto
Y lo pensaba matar.
Un día que no estaba el perro
Llegó buscando al rival;
Gilberto estaba dormido …
Ya no volvió a despertar.
En eso se oyó un aullido …
Cuentan de un perro del mal,
Era el negro embravecido
Que dió muerte a don julián.
Allí quedaron los cuerpos,
Lupita no fue a llorar,
Cortó las flores más lindas
Como pa'hacer un altar,
Y las llevó hasta una tumba
Del panteón municipal.
Allí estaba echado un perro,
Sin comer y sin dormir,
Quería mirar a su dueño,
No le importaba vivir.
Así murió el perro negro,
Aquel enorme guardián,
Que quiso mucho a gilberto
Y dio muerte a don julián.
De Zwarte Hond
Aan de andere kant van de brug
Van de genade, Michoacán,
Woonde Gilberto "de dappere"
Geboren in Apatzingán,
Altijd met een zwarte hond,
Die zijn trouwe bewaker was.
Hij wilde leven met "de Lupe",
De vriendin van Don Julián,
Een man met veel geld,
Gewend om te heersen,
Hij wist al van Gilberto
En dacht eraan hem te doden.
Op een dag dat de hond er niet was
Kwam hij op zoek naar de vijand;
Gilberto lag te slapen …
Hij werd nooit meer wakker.
Toen hoorde je een gehuil …
Ze vertellen over een hond van het kwaad,
Het was de woedende zwarte
Die Don Julián doodde.
Daar lagen de lichamen,
Lupita kwam niet om te huilen,
Ze plukte de mooiste bloemen
Alsof ze een altaar wilde maken,
En ze bracht ze naar een graf
Van de gemeentelijke begraafplaats.
Daar lag een hond,
Zonder te eten en zonder te slapen,
Hij wilde zijn baasje zien,
Het maakte hem niet uit om te leven.
Zo stierf de zwarte hond,
Die enorme bewaker,
Die veel van Gilberto hield
En Don Julián doodde.