395px

De Zoon van het Volk

José Alfredo Jiménez

El Hijo Del Pueblo

Es mi orgullo haber nacido
En el barrio más humilde
Alejado del bullicio
Y de la falsa sociedad

Yo no tengo la desgracia
De no ser hijo del pueblo
Yo me cuento entre la gente
Que no tiene falsedad

Mi destino es muy parejo
Yo lo quiero como venga
Soportando una tristeza
O detrás de la ilusión

Voy camino de la vida
Muy feliz con mi pobreza
Como no tengo dinero
Tengo mucho corazón

Descendiente de cuauhtémoc
Mexicano por fortuna
Desdichado en los amores
Soy borracho y trovador

Pero cuántos millonarios
Quisieran vivir mi vida
Pa' cantarle a la pobreza
Sin sentir ningún temor

Es por eso que es mi orgullo
Ser del barrio más humilde
Alejado del bullicio
Y de la falsa sociedad

Yo compongo mis canciones
Pa' que el pueblo me las cante
Y el día que el pueblo me falle
Ese día voy a llorar

De Zoon van het Volk

Het is mijn trots om geboren te zijn
In de meest bescheiden buurt
Ver weg van de drukte
En de valse maatschappij

Ik heb niet het ongeluk
Om geen zoon van het volk te zijn
Ik reken mezelf tot de mensen
Die geen schijnvertoning hebben

Mijn lot is heel gelijkmatig
Ik neem het zoals het komt
Met een verdriet te dragen
Of achter de illusie aan

Ik ga de weg van het leven
Heel gelukkig met mijn armoede
Omdat ik geen geld heb
Heb ik veel hart

Afstammeling van Cuauhtémoc
Mexicaan uit geluk
Ongelukkig in de liefde
Ben ik een dronkaard en troubadour

Maar hoeveel miljonairs
Zouden mijn leven willen leven
Om de armoede te bezingen
Zonder enige angst te voelen

Daarom is het mijn trots
Om uit de meest bescheiden buurt te komen
Ver weg van de drukte
En de valse maatschappij

Ik schrijf mijn liedjes
Zodat het volk ze voor me zingt
En de dag dat het volk me verlaat
Zal ik huilen die dag.

Escrita por: José Alfredo Jiménez