KEEMIA
Ma ei tea, mis on lahti minuga,
et ma elan ühes korteris narkomaaniga.
Ühes toas, ühes voodis magame me temaga.
Ta on läbinisti keemiline vend,
ta joob surrogaate ja süstib veeni end.
Ja ma tean, tema päevad mööduvad kui linnulend.
Siis, kui on lumi maas,
valdab meid ekstaas.
Ihusse kui gaas tungib
keemia.
Keemia.
Beeob.
Lalalala lalalala la la laa.
Ma olen rõõmus, ma ei hakka pragama,
kui ta keset armurõõmu jääb mu otsa magama,
sest ma tean, selles süüdi on kõigest keemia.
Minu elukaaslane on keemiline vend.
Väikeste tablettidega hellitab ta end.
Ja ma ka tarbin keemiat koos temaga.
Siis ...
Ja ka juulikuus me korteris on lumi maas.
Peoga näkku hõõrun sooja lund.
See on ääretu, otsatu, lõputu ekstaas.
Ma ei tea kas olen ärkvel või näen und.
Siis ...
QUÍMICA
No sé qué pasa conmigo,
viviendo en un departamento con un adicto.
En una habitación, en una cama dormimos juntos.
Él es completamente químico,
toma sucedáneos y se inyecta en la vena.
Y sé que sus días pasan volando como un pájaro.
Entonces, cuando la nieve está en el suelo,
nos domina el éxtasis.
Entra en el cuerpo como gas
química.
Química.
Beeob.
Lalalala lalalala la la laa.
Estoy feliz, no voy a quejarme,
cuando en medio del amor se queda dormido sobre mí,
porque sé que todo es culpa de la química.
Mi compañero de vida es un químico.
Se mima con pequeñas pastillas.
Y yo también consumo química con él.
Entonces...
Y también en julio hay nieve en nuestro departamento.
Froto un puñado de nieve caliente en mi rostro.
Es un éxtasis infinito, interminable.
No sé si estoy despierto o si estoy soñando.
Entonces...