395px

Ich Würde Sagen, Dass Du Es Bist

Joan Dausà

Diría Que Eres Tú

Feia dies que els amics
Em volien treure de casa
I ahir a la nit
Van arrossegar-me
A un nou lloc
De pizzes artesanes
Els ha quedat bonic
Sona música italiana
Hi ha cadires de colors
Al voltant de cada taula
Algú demana
El millor vi de la carta

I al beure el primer glop
Se'm clava
Com la punta d'una espasa
Una veu que no esperava
Diría que eres tu
Unes taules enrere
Sopant amb algú que no conec
Juraria que eres tu
Parlàveu de la feina
I rèieu amb aquest
Algú que no conec
I és tan estrany
I es tant absurd
No goso girar el cap
No vull que siguis tu

I noto que els amics
Allarguen la conversa
I parlen de l'estiu
I no sé què de Formentera
Jo només sento
Una veu
Que em desespera

Recordo que eres tu
Una foto en blanc i negre
Ballant amb bombetes al carrer
Recordo que eres tu
Saltàvem la foguera
I el món era petit
I aquell amor immens
I és tant estrany
I és tan absurd
No goso girar el cap
No vull que siguis tu

No saps quantes vegades
He tornat a aquella taula
I et sento i em giro
I vinc a saludar-te
I em presento
Al noi que t'acompanya
I et dic que et veig molt bé
I et dic que estas molt guapa
I el món desapareix
Amb aquella mirada
Quedem la meva por tu i jo
I veig creuar la vida
I et dic amb veu trencada
Seria tan feliç
Si tornem junts a casa

Ich Würde Sagen, Dass Du Es Bist

Es ist Tage her, dass die Freunde
Mich aus dem Haus holen wollten
Und gestern Nacht
Zogen sie mich
An einen neuen Ort
Von handgemachten Pizzen
Es sieht schön aus
Es spielt italienische Musik
Es gibt bunte Stühle
Rund um jeden Tisch
Jemand bestellt
Den besten Wein auf der Karte

Und beim ersten Schluck
Stecht es
Wie die Spitze eines Schwertes
Eine Stimme, die ich nicht erwartet habe
Ich würde sagen, dass du es bist
Ein paar Tische weiter
Essen mit jemandem, den ich nicht kenne
Ich schwöre, dass du es bist
Ihr redet über die Arbeit
Und lacht mit diesem
Jemanden, den ich nicht kenne
Und es ist so seltsam
Und so absurd
Ich wage es nicht, den Kopf zu drehen
Ich will nicht, dass du es bist

Und ich merke, dass die Freunde
Das Gespräch in die Länge ziehen
Und über den Sommer reden
Und was auch immer über Formentera
Ich höre nur
Eine Stimme
Die mich verzweifeln lässt

Ich erinnere mich, dass du es warst
Ein Schwarz-Weiß-Foto
Tanzend mit Lichtern auf der Straße
Ich erinnere mich, dass du es warst
Wir sprangen über das Feuer
Und die Welt war klein
Und diese immense Liebe
Und es ist so seltsam
Und es ist so absurd
Ich wage es nicht, den Kopf zu drehen
Ich will nicht, dass du es bist

Du weißt nicht, wie oft
Ich an diesen Tisch zurückgekehrt bin
Und ich höre dich und drehe mich um
Und komme, um dich zu begrüßen
Und stelle mich vor
Dem Jungen, der dich begleitet
Und sage dir, dass du sehr gut aussiehst
Und sage dir, dass du sehr schön bist
Und die Welt verschwindet
Mit diesem Blick
Bleiben meine Angst und ich zurück
Und ich sehe das Leben vorbeiziehen
Und sage dir mit gebrochener Stimme
Ich wäre so glücklich
Wenn wir zusammen nach Hause zurückkehren.

Escrita por: Joan Dausà