Una Guitarra
Me la van regalar quan em voltaven
somnis dels meus setze anys, encara adolescent,
entre les meves mans que tremolaven
jo vaig prendre ben fort aquell juguet.
Vàrem créixer plegats, jo em vaig fer un home;
ella es va anar espatllant al meu costat.
Ara que jo la veig bruta i trencada,
m'adono del molt que l'he estimat.
Primer els amics arriben.
Quan els amics se'n van,
sols queda una guitarra
per fer d'acompanyant.
Ara l'amor arriba.
Després l'amor se'n va.
Sols queda una guitarra
i el seu cant que plora.
Ara sé d'un company que mai no enganya,
que quan m'ompli de goig cantarà amb mi;
ja tinc un amic fidel, pobra guitarra:
canta quan canto jo i plora sempre amb mi.
Una Guitarra
Me la van a regalar cuando me rodeaban
sueños de mis dieciséis años, aún adolescente,
entre mis manos que temblaban
yo tomé bien fuerte aquel juguete.
Crecimos juntos, me convertí en un hombre;
ella se fue estropeando a mi lado.
Ahora que la veo sucia y rota,
me doy cuenta de cuánto la he amado.
Primero llegan los amigos.
Cuando los amigos se van,
solo queda una guitarra
para hacer de acompañante.
Ahora llega el amor.
Después el amor se va.
Solo queda una guitarra
y su canto que llora.
Ahora sé de un compañero que nunca engaña,
que cuando me llena de alegría cantará conmigo;
ya tengo un amigo fiel, pobre guitarra:
canta cuando canto yo y llora siempre conmigo.
Escrita por: J. M. Serrat