Una Guitarra
Me la van regalar quan em voltaven
somnis dels meus setze anys, encara adolescent,
entre les meves mans que tremolaven
jo vaig prendre ben fort aquell juguet.
Vàrem créixer plegats, jo em vaig fer un home;
ella es va anar espatllant al meu costat.
Ara que jo la veig bruta i trencada,
m'adono del molt que l'he estimat.
Primer els amics arriben.
Quan els amics se'n van,
sols queda una guitarra
per fer d'acompanyant.
Ara l'amor arriba.
Després l'amor se'n va.
Sols queda una guitarra
i el seu cant que plora.
Ara sé d'un company que mai no enganya,
que quan m'ompli de goig cantarà amb mi;
ja tinc un amic fidel, pobra guitarra:
canta quan canto jo i plora sempre amb mi.
Een Gitaar
Ze willen me hem geven als ik omringd word
door dromen van mijn zestiende jaar, nog steeds een tiener,
met in mijn handen die trilden
nam ik dat speeltje stevig vast.
We groeiden samen op, ik werd een man;
zij begon te verslechteren aan mijn zijde.
Nu ik haar vuil en gebroken zie,
besef ik hoeveel ik van haar heb gehouden.
Eerst komen de vrienden.
Als de vrienden weggaan,
blijft er slechts een gitaar
om me gezelschap te houden.
Nu komt de liefde.
Daarna gaat de liefde weer weg.
Blijft er slechts een gitaar
en haar lied dat huilt.
Nu weet ik van een maat die nooit bedriegt,
als hij me van vreugde vervult, zal hij met me zingen;
ik heb een trouwe vriend, arme gitaar:
zang als ik zing en altijd met me huilt.
Escrita por: J. M. Serrat