395px

Iets Persoonslijks

Joan Manuel Serrat

Algo Personal

Probablemente en su pueblo se les recordará como cachorros de buenas personas, que hurtaban flores para regalar a su mamá y daban de comer a las palomas
Probablemente que todo eso debe ser verdad, aunque es más turbio cómo y de qué manera llegaron esos individuos a ser lo que son ni a quién sirven cuando alzan las banderas
Hombres de paja que usan la colonia y el honor para ocultar oscuras intenciones: tienen doble vida, son sicarios del mal
Entre esos tipos y yo hay algo personal

Rodeados de protocolo, comitiva y seguridad, viajan de incógnito en autos blindados a sembrar calumnias, a mentir con naturalidad, a colgar en las escuelas su retrato
Se gastan más de lo que tienen en coleccionar espías, listas negras y arsenales
Resulta bochornoso verles fanfarronear a ver quién es el que la tiene más grande
Se arman hasta los dientes en el nombre de la paz, juegan con cosas que no tienen repuesto y la culpa es del otro si algo les sale mal
Entre esos tipos y yo hay algo personal

Y como quien en la cosa, nada tiene que perder
Pulsan la alarma y rompen las promesas y en nombre de quien no tienen el gusto de conocer nos ponen la pistola en la cabeza
Se agarran de los pelos, pero para no ensuciar van a cagar a casa de otra gente y experimentan nuevos métodos de masacrar, sofisticados y a la vez convincentes
No conocen ni a su padre cuando pierden el control, ni recuerdan que en el mundo hay niños
Nos niegan a todos el pan y la sal
Entre esos tipos y yo hay algo personal

Pero, eso sí, los sicarios no pierden ocasión de declarar públicamente su empeño en propiciar un diálogo de franca distensión
Que les permita hallar un marco previo que garantice unas premisas mínimas que faciliten crear los resortes que impulsen un punto de partida sólido y capaz de este a oeste y de sur a norte
Donde establecer las bases de un tratado de amistad que contribuya a poner los cimientos de una plataforma donde edificar un hermoso futuro de amor y paz

Iets Persoonslijks

Waarschijnlijk zullen ze in hun dorp herinnerd worden als de schatjes van goede mensen, die bloemen stalen om aan hun moeder te geven en de duiven voeden.
Waarschijnlijk is dat allemaal waar, hoewel het duisterer is hoe en op welke manier die individuen zijn geworden wie ze zijn, of voor wie ze dienen als ze de vlaggen hijsen.
Strohmensen die parfum en eer gebruiken om duistere bedoelingen te verbergen: ze leiden een dubbelleven, zijn huurmoordenaars van het kwaad.
Tussen die types en mij is er iets persoonlijks.

Omringd door protocollen, een gevolg en beveiliging, reizen ze incognito in gepantserde auto’s om laster te zaaien, om met natuurlijkheid te liegen, om hun portret op scholen op te hangen.
Ze geven meer uit dan ze hebben om spionnen, zwarte lijsten en arsenalen te verzamelen.
Het is beschamend om ze te zien opscheppen wie de grootste heeft.
Ze zijn tot de tanden gewapend in de naam van de vrede, spelen met dingen die geen reserve hebben en de schuld is van de ander als er iets misgaat.
Tussen die types en mij is er iets persoonlijks.

En zoals iemand die in de zaak zit, niets te verliezen heeft,
Drukken ze op de alarmknop en breken ze de beloften, en in de naam van wie ze niet het genoegen hebben te kennen, zetten ze ons de pistool op het hoofd.
Ze trekken aan elkaars haren, maar om niet vies te worden, gaan ze bij anderen poepen en experimenteren met nieuwe methoden van massamoord, verfijnd en tegelijkertijd overtuigend.
Ze kennen zelfs hun vader niet als ze de controle verliezen, en herinneren zich niet dat er kinderen in de wereld zijn.
Ze ontzeggen ons allemaal het brood en het zout.
Tussen die types en mij is er iets persoonlijks.

Maar, dat gezegd hebbende, de huurmoordenaars missen geen kans om publiekelijk hun inzet te verklaren voor het bevorderen van een dialoog van oprechte ontspanning.
Die hen in staat stelt een voorafgaand kader te vinden dat minimale voorwaarden garandeert die het mogelijk maken om de mechanismen te creëren die een solide startpunt bevorderen van oost naar west en van zuid naar noord.
Waar de basis van een vriendschapsovereenkomst kan worden gelegd die bijdraagt aan het leggen van de fundamenten van een platform om een prachtige toekomst van liefde en vrede op te bouwen.

Escrita por: Joan Manuel Serrat