Lucía
Vuela esta canción para ti, Lucía
La más bella historia de amor que tuve y tendré
Es una carta de amor que se lleva el viento pintado en mi voz
A ninguna parte, a ningún buzón
No hay nada más bello que lo que nunca he tenido
Nada más amado que lo que perdí
Perdóname si hoy busco en la arena
Una Luna llena que arañaba el mar
Si alguna vez fui un ave de paso
Lo olvidé pa' anidar en tus brazos
Si alguna vez fui bello y fui bueno
Fue enredado en tu cuello y tus senos
Si alguna vez fui sabio en amores
Lo aprendí de tus labios cantores
Si alguna vez amé, si algún día, después de amar, amé
Fue por tu amor, Lucía, Lucía
Tus recuerdos son cada día más dulces
El olvido solo se llevó la mitad
Y tu sombra aún se acuesta en mi cama con la oscuridad
Entre mi almohada y mi soledad
Lucía
Vlieg dit lied voor jou, Lucía
Het mooiste liefdesverhaal dat ik had en zal hebben
Het is een liefdesbrief die de wind meeneemt, geschilderd in mijn stem
Nergens heen, naar geen brievenbus
Er is niets mooier dan wat ik nooit heb gehad
Niets meer geliefd dan wat ik verloor
Vergeef me als ik vandaag in het zand zoek
Een volle maan die de zee krabde
Als ik ooit een vogel op doorreis was
Vergeten om in jouw armen te nestelen
Als ik ooit mooi en goed was
Was het verstrengeld in jouw hals en jouw borsten
Als ik ooit wijs was in de liefde
Leerde ik het van jouw zingende lippen
Als ik ooit heb liefgehad, als ik op een dag na de liefde
Heb liefgehad, was het om jouw liefde, Lucía, Lucía
Jouw herinneringen zijn elke dag zoeter
De vergetelheid nam slechts de helft mee
En jouw schaduw ligt nog steeds in mijn bed met de duisternis
Tussen mijn kussen en mijn eenzaamheid
Escrita por: Joan Manuel Serrat