El Mocador
En un senzill mocador tot blanc, molt net, vas dibuixar, amb el llapis d'un amic, un cor petit i travessat. Vares ensenyar-me'l bé mentre abaixaves els ulls, i et vaig prendre el mocador i, com a record, me'l vaig endur. Després va passar molt temps i remenant aquell calaix amb llibres d'adolescent, el mocador em vaig trobar.
El vaig prendre a poc a poc, com si s'hagués de trencar i, amb el mocador a la mà, vaig recordar-te com abans. Si en algun lloc, si en algun temps, la cançó pots escoltar, pensa en aquest mocador i igual que jo tu somniaràs.
Das Taschentuch
In einem einfachen, ganz weißen Taschentuch, sehr sauber, hast du mit dem Bleistift eines Freundes ein kleines, durchzogenes Herz gezeichnet. Du hast es mir gut gezeigt, während du die Augen gesenkt hast, und ich nahm das Taschentuch und nahm es als Erinnerung mit. Danach verging viel Zeit und beim Durchstöbern dieser Schublade mit Jugendbüchern fand ich das Taschentuch.
Ich nahm es vorsichtig, als könnte es zerbrechen, und mit dem Taschentuch in der Hand erinnerte ich mich an dich wie früher. Wenn du irgendwo, wenn du irgendwann das Lied hören kannst, denk an dieses Taschentuch und genauso wie ich wirst du träumen.
Escrita por: Joan Manuel Serrat