395px

Zu Sant Joan

Joan Manuel Serrat

Per Sant Joan

Un vespre quan l'estiu obria els ulls
Per aquells carrers on tu i jo ens hem fet grans
On vam aprendre a córrer
Damunt un pam de sorra
S'alçava una foguera per Sant Joan

Llavors un tros de fusta era un tresor
I amb una taula vella ja érem rics
Pels carrers i les places
Anàvem de casa en casa
Per fer-ho cremar tot aquella nit
De Sant Joan

Érem quatre trinxeraires
No en sabíem gaire
De les llàgrimes que fan que volti el món
Anàvem entrant a la vida
Mai una mentida
No ens calia i res no ens robava el son
Aquelles nits de Sant Joan

Els anys m'han allunyat del meu carrer
I s'han perdut aquells companys de jocs
El bo i el que fa nosa
Com si qualsevol cosa
Sembla que tot s'hagués cremat al foc
De Sant Joan

I ara, aquesta vesprada
Una altra vegada
Veig els "nanos" collint llenya per carrer
Corren
Com jo abans corria
Els crido i em miren
Com si fos un cuc estrany i passatger

Aquesta nit de Sant Joan
Doneu-me un tros de fusta per cremar
O la prendré d'on pugui, com ahir
Com si no n'hi hagués d'altra
Jo he sigut com vosaltres
No vull sentir-me vell aquesta nit

Que un tros de fusta torni a ser un tresor
Que amb una taula vella sigui ric
Pels carrers i les places
Aniré de casa en casa
Per fer-ho cremar tot aquesta nit
De Sant Joan

Zu Sant Joan

Eines Abends, als der Sommer die Augen öffnete
In jenen Straßen, wo du und ich groß geworden sind
Wo wir lernten zu rennen
Auf einem Stück Sand
Entzündete sich ein Feuer zu Sant Joan

Damals war ein Stück Holz ein Schatz
Und mit einem alten Tisch waren wir schon reich
Durch die Straßen und Plätze
Zogen wir von Haus zu Haus
Um alles in dieser Nacht brennen zu lassen
Von Sant Joan

Wir waren vier Rabauken
Wussten nicht viel
Von den Tränen, die die Welt zum Drehen bringen
Wir traten ins Leben ein
Nie eine Lüge
Es war nicht nötig, und nichts raubte uns den Schlaf
In diesen Nächten von Sant Joan

Die Jahre haben mich von meiner Straße entfernt
Und die Spielkameraden sind verloren gegangen
Der Gute und der, der stört
Als wäre alles egal
Scheint, als wäre alles im Feuer verbrannt
Von Sant Joan

Und jetzt, an diesem Abend
Wieder einmal
Sehe ich die Kinder Holz sammeln auf der Straße
Sie rennen
Wie ich früher rannte
Ich rufe sie und sie schauen
Als wäre ich ein seltsamer, vorübergehender Wurm

In dieser Nacht von Sant Joan
Gebt mir ein Stück Holz zum Brennen
Oder ich nehme es mir, wo ich kann, wie gestern
Als gäbe es nichts anderes
Ich war wie ihr
Ich will mich diese Nacht nicht alt fühlen

Dass ein Stück Holz wieder ein Schatz wird
Dass ich mit einem alten Tisch reich bin
Durch die Straßen und Plätze
Werde ich von Haus zu Haus gehen
Um alles in dieser Nacht brennen zu lassen
Von Sant Joan

Escrita por: