395px

Para San Juan

Joan Manuel Serrat

Per Sant Joan

Un vespre quan l'estiu obria els ulls
Per aquells carrers on tu i jo ens hem fet grans
On vam aprendre a córrer
Damunt un pam de sorra
S'alçava una foguera per Sant Joan

Llavors un tros de fusta era un tresor
I amb una taula vella ja érem rics
Pels carrers i les places
Anàvem de casa en casa
Per fer-ho cremar tot aquella nit
De Sant Joan

Érem quatre trinxeraires
No en sabíem gaire
De les llàgrimes que fan que volti el món
Anàvem entrant a la vida
Mai una mentida
No ens calia i res no ens robava el son
Aquelles nits de Sant Joan

Els anys m'han allunyat del meu carrer
I s'han perdut aquells companys de jocs
El bo i el que fa nosa
Com si qualsevol cosa
Sembla que tot s'hagués cremat al foc
De Sant Joan

I ara, aquesta vesprada
Una altra vegada
Veig els "nanos" collint llenya per carrer
Corren
Com jo abans corria
Els crido i em miren
Com si fos un cuc estrany i passatger

Aquesta nit de Sant Joan
Doneu-me un tros de fusta per cremar
O la prendré d'on pugui, com ahir
Com si no n'hi hagués d'altra
Jo he sigut com vosaltres
No vull sentir-me vell aquesta nit

Que un tros de fusta torni a ser un tresor
Que amb una taula vella sigui ric
Pels carrers i les places
Aniré de casa en casa
Per fer-ho cremar tot aquesta nit
De Sant Joan

Para San Juan

Una tarde cuando el verano abría los ojos
Por esas calles donde tú y yo crecimos
Donde aprendimos a correr
Sobre un puñado de arena
Se alzaba una hoguera para San Juan

Entonces un trozo de madera era un tesoro
Y con una mesa vieja ya éramos ricos
Por las calles y las plazas
Íbamos de casa en casa
Para hacerlo arder toda esa noche
De San Juan

Éramos cuatro aventureros
No sabíamos mucho
De las lágrimas que hacen girar el mundo
Íbamos entrando en la vida
Nunca una mentira
No nos hacía falta y nada nos robaba el sueño
Aquellas noches de San Juan

Los años me han alejado de mi calle
Y se han perdido aquellos compañeros de juegos
El bueno y el que molesta
Como si cualquier cosa
Parece que todo se hubiera quemado en el fuego
De San Juan

Y ahora, esta tarde
Otra vez
Veo a los niños recogiendo leña por la calle
Corren
Como yo antes corría
Les llamo y me miran
Como si fuera un bicho raro y pasajero

Esta noche de San Juan
Dadme un trozo de madera para quemar
O la tomaré de donde pueda, como ayer
Como si no hubiera otra
He sido como vosotros
No quiero sentirme viejo esta noche

Que un trozo de madera vuelva a ser un tesoro
Que con una mesa vieja sea rico
Por las calles y las plazas
Iré de casa en casa
Para hacerlo arder toda esta noche
De San Juan

Escrita por: