Mediterráneo
Quizá porque mi niñez sigue jugando en tu playa
Y escondido trás las cañas, duerme mi primer amor
Llevo tu luz y tu olor por donde quiera que vaya
Y, amontonado en tu arena, guardo amor, juegos y penas
Yo, que en la piel tengo el sabor amargo del llanto eterno
Que han vertido en ti, cien pueblos, de Algeciras a Estambul
Para que pintes de azul sus largas noches de invierno
A fuerza de desventuras, tu alma es profunda y oscura
A tus atardeceres rojos, se acostumbraron mis ojos
Como el recodo al camino
Soy cantor, soy embustero
Me gusta el juego y el vino, tengo alma de marinero
¿Qué le voy a hacer si yo nací en el Mediterráneo?
Nací en el Mediterráneo
Y te acercas, y te vas después de besar mi aldea
Jugando con la marea, te vas pensando en volver
Eres como una mujer perfumadita de brea
Que se añora y que se quiere, que se conoce y se teme
Ay, si un día, para mi mal, viene a buscarme la parca
Empujad al mar mi barca con un levante otoñal
Y dejad que el temporal desguace sus alas blancas
Y a mí enterradme sin duelo entre la playa y el cielo
En la ladera de un monte, más alto que el horizonte
Quiero tener buena vista
Mi cuerpo será camino
Le daré verde a los pinos y amarillo a la genista
Cerca del mar, porque yo nací en el Mediterráneo
Nací en el Mediterráneo
Nací en el Mediterráneo
Middellandse Zee
Misschien omdat mijn kindertijd nog steeds speelt op jouw strand
En verborgen achter het riet, slaapt mijn eerste liefde
Ik draag jouw licht en jouw geur waar ik ook ga
En, opgestapeld in jouw zand, bewaar ik liefde, spelletjes en verdriet
Ik, die op mijn huid de bittere smaak heb van eeuwige tranen
Die honderd dorpen in jou hebben gestort, van Algeciras tot Istanbul
Zodat je hun lange winternachten blauw kunt schilderen
Door de tegenslagen heen, is jouw ziel diep en donker
Aan jouw rode zonsondergangen, hebben mijn ogen zich gewend
Zoals de bocht aan de weg
Ik ben zanger, ik ben leugenaar
Ik hou van het spel en de wijn, ik heb de ziel van een zeeman
Wat kan ik eraan doen als ik geboren ben in de Middellandse Zee?
Geboren in de Middellandse Zee
En je komt dichterbij, en je gaat weer na het kussen van mijn dorp
Spelend met de getijden, ga je weg met de gedachte terug te keren
Je bent als een vrouw, geurig van teer
Die gemist en geliefd wordt, die men kent en vreest
Oh, als op een dag, tot mijn ongeluk, de dood me komt halen
Duw mijn boot de zee in met een herfstachtige oostenwind
En laat de storm zijn witte vleugels verscheuren
En begraaf mij zonder rouw tussen het strand en de lucht
Aan de helling van een berg, hoger dan de horizon
Wil ik een mooi uitzicht hebben
Mijn lichaam zal de weg zijn
Ik zal groen geven aan de dennen en geel aan de ginst
Dichtbij de zee, omdat ik geboren ben in de Middellandse Zee
Geboren in de Middellandse Zee
Geboren in de Middellandse Zee