395px

Grijze Wolk

Joan Sebastian

Nube Gris

Nube gris, vete ya
Son muy tristes las tardes de lluvia cuando hay soledad
Fui feliz, ya no está
Al marcharse, se ha ido con ella mi felicidad

Nube gris, compañera
Si yo te contara lo que era, te iba a hacer llorar
Vete ya, y si la encuentras
Preguntas por qué me ha dejado con tanta crueldad

Nube gris, vete ya
No te quedes, ¿no ves que en mi alma lloviendo ya está?
Fui feliz, de verdad
Y al marcharse, se ha ido con ella mi felicidad

Nube gris, compañera
Si yo te contara lo que era, te iba a hacer llorar
Vete ya, y si la encuentras
Preguntas por qué me ha dejado con tanta crueldad

Grijze Wolk

Grijze wolk, ga nu weg
De regenachtige middagen zijn zo treurig als je alleen bent
Ik was gelukkig, dat is voorbij
Toen ze vertrok, nam ze mijn geluk mee

Grijze wolk, maatje
Als ik je zou vertellen wat het was, zou je gaan huilen
Ga nu weg, en als je haar tegenkomt
Vraag dan waarom ze me zo wreed heeft achtergelaten

Grijze wolk, ga nu weg
Blijf niet hangen, zie je niet dat het in mijn ziel al regent?
Ik was gelukkig, echt waar
En toen ze vertrok, nam ze mijn geluk mee

Grijze wolk, maatje
Als ik je zou vertellen wat het was, zou je gaan huilen
Ga nu weg, en als je haar tegenkomt
Vraag dan waarom ze me zo wreed heeft achtergelaten

Escrita por: Joan Sebastían