395px

Jij en Ik, Twee Gekken

Joan Sebastian

Tú y Yo, Dos Locos

Tú, yo, tú y yo, dos locos que, en el amor
Fuimos chuparrosas de flor en flor
Ahora nos cobija el mismo nidal
Porque yo soy sed, y tú, manantial

Cómo no bendeciré
Ese día que te encontré
Mi guitarra, que cantó de soledad
Hoy canta de felicidad

Cómo no te voy a amar
Si trajiste a mi lugar
Horizontes de ilusión y, además
Tiernos motivos de llorar

Tú, yo, tú y yo, dos locos que, en el amor
Fuimos malgastando nuestro calor
Ahora nos consume el mismo fogón
Porque tú eres fuego, y yo soy carbón

Cómo no bendeciré
Ese día que te encontré
Mi guitarra, que cantó de soledad
Hoy canta de felicidad

Cómo no te voy a amar
Si tu amor me vino a dar
Horizontes de ilusión y, además
Tiernos motivos de llorar

Jij en Ik, Twee Gekken

Jij, ik, jij en ik, twee gekken die, in de liefde
Van bloem naar bloem zijn we gegaan
Nu schuilt ons hetzelfde nest
Want ik ben dorst, en jij, een bron

Hoe kan ik niet zegenen
Die dag dat ik je vond
Mijn gitaar, die zong van eenzaamheid
Zingt nu van geluk

Hoe kan ik je niet liefhebben
Als je mijn plek kwam geven
Horizonten van illusie en, bovendien
Zachte redenen om te huilen

Jij, ik, jij en ik, twee gekken die, in de liefde
Onze warmte hebben verkwist
Nu verbrandt ons dezelfde haard
Want jij bent vuur, en ik ben kolen

Hoe kan ik niet zegenen
Die dag dat ik je vond
Mijn gitaar, die zong van eenzaamheid
Zingt nu van geluk

Hoe kan ik je niet liefhebben
Als jouw liefde me kwam geven
Horizonten van illusie en, bovendien
Zachte redenen om te huilen

Escrita por: Joan Sebastían