Tiro de Misericórdia 2
O menino cresceu entre a ronda e a cana
Correndo nos becos que nem ratazana.
Entre a punga e o afano, entre a carta e a ficha
Subindo em pedreira que nem lagartixa.
Borel, juramento, urubu, catacumba,
Nas rodas de samba, no eró da macumba.
Matriz, querosene, salgueiro, turano,
Mangueira, são carlos, menino mandando,
Ídolo de poeira, marafo e farelo,
Um deus de bermuda e pé-de-chinelo,
Imperador dos morros, reizinho nagô,
O corpo fechado por babalaôs.
Baixou oxolufã com as espadas de prata,
Com sua coroa de escuro e de vício.
Baixou cão-xangô com o machado de asa,
Com seu fogo brabo nas mãos de corisco.
Ogunhê se plantou pelas encruzilhadas
Com todos seus ferros, com lança e enxada.
E oxossi com seu arco e flecha e seus galos
E suas abelhas na beira da mata.
E oxum trouxe pedra e água da cachoeira
Em seu coração de espinhos dourados.
Iemanjá, o alumínio, as sereias do mar
E um batalhão de mil afogados.
Iansã trouxe as almas e os vendavais,
Adagas e ventos, trovões e punhais.
Oxum-maré largou suas cobras no chão.
Soltou sua trança, quebrou o arco-íris.
Omulu trouxe o chumbo e o chocalho de guizos
Lançando a doença pra seus inimigos.
E nana-buruquê trouxe a chuva e a vassoura
Pra terra dos corpos, pro sangue dos mortos.
Exus na capa da noite soltara a gargalhada
E avisaram a cilada pros orixás.
Exus, orixás, menino, lutaram como puderam
Mas era muita matraca e pouco berro.
E lá no horto maldito, no chão do pendura-saia,
Zumbi menino lumumba tomba da raia
Mandando bala pra baixo contra as falanges do mal,
Arcanjos velhos, coveiros do carnaval.
- irmãos, irmãs, irmãozinhos,
Por que me abandonaram?
Por que nos abandonamos
Em cada cruz?
- irmãos, irmãs, irmãozinhos,
Nem tudo está consumado.
A minha morte é só uma:
Ganga, lumumba, lorca, jesus
Grampearam o menino do corpo fechado
E barbarizaram com mais de cem tiros.
Treze anos de vida sem misericórdia
E a misericórdia no último tiro.
Morreu como um cachorro e gritou feito um porco
Depois de pular igual a macaco.
Vou jogar nesses três que nem ele morreu:
Num jogo cercado pelos sete lados.
Tiro de Genade 2
Het jongetje groeide op tussen de ronde en de riet
Rennend door steegjes als een rat.
Tussen de diefstal en de afpersing, tussen de kaart en de fiches
Klimmend op de rotsen als een hagedis.
Borel, eed, gier, catacombe,
In de samba-kringen, in de eró van de macumba.
Matriz, kerosine, salgueiro, turano,
Mangueira, São Carlos, het jongetje die de baas speelt,
Idool van stof, marafo en meel,
Een god in shorts en slippers,
Keizer van de heuvels, kleine koning nagô,
Het lichaam beschermd door babalaôs.
Oxolufã daalde neer met de zilveren zwaarden,
Met zijn kroon van duisternis en verslaving.
Cão-xangô daalde neer met de bijl van de vleugel,
Met zijn woeste vuur in de handen van corisco.
Ogunhê plantte zich neer op de kruispunten
Met al zijn ijzers, met lans en schoffel.
En oxossi met zijn boog en pijlen en zijn hanen
En zijn bijen aan de rand van het bos.
En oxum bracht steen en water van de waterval
In zijn hart van gouden doornen.
Iemanjá, het aluminium, de zeemeerminnen van de zee
En een bataljon van duizend verdronkenen.
Iansã bracht de zielen en de stormen,
Dolk en winden, donderslagen en messen.
Oxum-maré liet haar slangen op de grond.
Ze liet haar vlecht los, brak de regenboog.
Omulu bracht het lood en de rammelaar van belletjes
En zond de ziekte naar zijn vijanden.
En nana-buruquê bracht de regen en de bezem
Naar het land van de lichamen, naar het bloed van de doden.
Exus in de nacht liet de lach los
En waarschuwden de val voor de orixás.
Exus, orixás, jongetje, vochten zo goed als ze konden
Maar het was veel lawaai en weinig geschreeuw.
En daar in de vervloekte tuin, op de grond van de hangrok,
Zumbi jongetje lumumba valt van de lijn
Schiet naar beneden tegen de legers van het kwaad,
Oude aartsengelen, grafdelvers van het carnaval.
- broeders, zusters, broertje,
Waarom hebben jullie me verlaten?
Waarom hebben we onszelf verlaten
Bij elk kruis?
- broeders, zusters, broertje,
Niet alles is voltooid.
Mijn dood is er maar één:
Ganga, lumumba, lorca, jezus
Ze hebben het jongetje met het gesloten lichaam gegrepen
En barbariseerde met meer dan honderd schoten.
Dertien jaar leven zonder genade
En de genade in de laatste kogel.
Hij stierf als een hond en schreeuwde als een varken
Nadat hij sprong als een aap.
Ik ga schieten op deze drie zoals hij stierf:
In een spel omringd door zeven zijden.