O Embuçado
Noutro tempo a fidalguia
Que deu brado nas toiradas
Andava p'la mouraria
Em muito palácio havia
Descantes e guitarradas
E a história que eu vou contar
Contou-ma certa velhinha
De uma vez que eu fui cantar
Ao salão de um titular
Lá p'ró paço da rainha
E nesse salão dourado
De ambiente nobre e sério
Para ouvir cantar o fado
Ia sempre um embuçado
Personagem de mistério
Mas certa noite houve alguém
Que lhe disse erguendo a fala
Embuçado, nota bem, que hoje não fique ninguém
Embuçado nesta sala!
E ante admiração geral
Descobriu-se o embuçado
Era el-rei de Portugal, houve beija-mão real
E depois cantou-se o fado
De Gemaskerde
In een andere tijd de adel
Die schreeuwde in de stierengevechten
Wandelde door de Moorse wijken
In veel paleizen waren er
Zangen en gitaarmuziek
En het verhaal dat ik ga vertellen
Vertelde een oude vrouw me
Een keer dat ik ging zingen
In de zaal van een edelman
Daar bij het paleis van de koningin
En in die gouden zaal
Met een nobele en serieuze sfeer
Om het fado te horen zingen
Kwam altijd een gemaskerde
Een mysterieuze figuur
Maar op een bepaalde nacht was er iemand
Die zei met verheven stem
Gemaskerde, let goed op, dat er vandaag niemand
Gemaskerd in deze zaal blijft!
En tot algemene verbazing
Werd de gemaskerde onthuld
Het was de koning van Portugal, er was een koninklijke handkus
En daarna werd het fado gezongen