Zingaro
Já conheço os passos dessa estrada
Sei que não vai dar em nada
Seus segredos sei de cor
Já conheço as pedras do caminho
E sei também que ali sozinho
Eu vou ficar tanto pior
O que é que eu posso contra o encanto desse amor
Que eu nego tanto, evito tanto
E que, no entanto, volta sempre a enfeitiçar
Com seus mesmos tristes, velhos fatos
Que num álbum de retratos
Eu teimo em colecionar
Lá vou eu de novo, como um tolo
Procurar o desconsolo que cansei de conhecer
Novos dias tristes, noites claras
Versos, cartas, minha cara ainda volto a lhe escrever
Pra lhe dizer que isso é pecado
Trago o peito tão marcado
De lembranças do passado e você sabe a razão
Vou colecionar mais um soneto
Outro retrato em branco e preto
A maltratar meu coração
Já conheço os passos dessa estrada
Sei que não vai dar em nada
Seus segredos sei de cor
Já conheço as pedras do caminho
E sei também que ali sozinho
Eu vou ficar tanto pior
O que é que eu posso
Contra o encanto desse amor
Que eu nego tanto, evito tanto
E que, no entanto, volta sempre a enfeitiçar
Com seus mesmos tristes, velhos fatos
Que num álbum de retratos
Eu teimo em colecionar
Lá vou eu de novo como um tolo
Procurar o desconsolo que cansei de conhecer
Novos dias tristes, noites claras
Versos, cartas, minha cara ainda volto a lhe escrever
Pra lhe dizer que isso é pecado
Trago o peito tão marcado
De lembranças do passado e você sabe a razão
Vou colecionar mais um soneto
Outro retrato em branco e preto
A maltratar meu coração
Vou colecionar mais um soneto
Outro retrato em branco e preto
A maltratar meu coração
Zingaro
Ik ken de stappen van deze weg al
Weet dat het nergens toe leidt
Jouw geheimen ken ik uit mijn hoofd
Ik ken de stenen op het pad
En weet ook dat ik daar alleen
Zoveel slechter af zal zijn
Wat kan ik doen tegen de betovering van deze liefde
Die ik zo vaak ontken, zo vaak probeer te vermijden
En die, toch, altijd weer blijft betoveren
Met dezelfde treurige, oude feiten
Die in een fotoalbum staan
Waar ik op blijf hameren
Daar ga ik weer, als een dwaas
Zoeken naar de teleurstelling die ik moe ben te kennen
Nieuwe treurige dagen, heldere nachten
Verzen, brieven, mijn schat, ik schrijf je weer
Om je te zeggen dat dit zonde is
Ik draag een hart zo gekwetst
Van herinneringen aan het verleden en jij weet waarom
Ik ga weer een sonnet verzamelen
Een andere foto in zwart-wit
Die mijn hart pijnigt
Ik ken de stappen van deze weg al
Weet dat het nergens toe leidt
Jouw geheimen ken ik uit mijn hoofd
Ik ken de stenen op het pad
En weet ook dat ik daar alleen
Zoveel slechter af zal zijn
Wat kan ik doen
Tegen de betovering van deze liefde
Die ik zo vaak ontken, zo vaak probeer te vermijden
En die, toch, altijd weer blijft betoveren
Met dezelfde treurige, oude feiten
Die in een fotoalbum staan
Waar ik op blijf hameren
Daar ga ik weer, als een dwaas
Zoeken naar de teleurstelling die ik moe ben te kennen
Nieuwe treurige dagen, heldere nachten
Verzen, brieven, mijn schat, ik schrijf je weer
Om je te zeggen dat dit zonde is
Ik draag een hart zo gekwetst
Van herinneringen aan het verleden en jij weet waarom
Ik ga weer een sonnet verzamelen
Een andere foto in zwart-wit
Die mijn hart pijnigt
Ik ga weer een sonnet verzamelen
Een andere foto in zwart-wit
Die mijn hart pijnigt