Conductores Suicidas
No voy a negarte que has marcado estilo
Que has patentado un modo de andar
Sin despeinarte por el agudísimo filo
De la navaja de esta espídica ciudad
Solías hacer turismo al borde del abismo
Pero creo que de un tiempo a esta parte
Te has deslizado al lado marrón
Tú que eras un maestro en el difícil arte
De no mojarte bajo un chaparrón
Buscando en la basura un gramo de locura
Dime que es falso que ya nunca escribes
Que has empeñado el reloj de raquel
Que tu corazón no haya quién lo motive
Que has perdido 7 kilos en un mes
Cómo te has dejado llevar a un callejón sin salida?
Tú, el mejor dotado de los conductores suicidas
Cómo te has dejado llevar a un callejon sin salida?
Tú, el mejor dotado de los conductores suicidas
No es asunto tuyo me dirás y punto
Pero reconoce que es crudo aceptar
Que no hay ser humano que le eche una mano
A quien no se quiere dejar ayudar
Y búscate la vida
En dirección prohibida
Pero no impedirás que levante mi vaso
A tu mala salud y te invite a brindar
Muerta la amistad sabe igual que el fracaso
Y a los dos nos gusta el verbo fracasar
Así que tú ni caso por no agobiarte paso
De hacerte la cuenta de las papelinas
De que no te fíe ni rafa el del pub
De que vendas chapas en ciertas esquinas
De que te conozcan en cada hospital
Zelfmoordchauffeurs
Ik ga je niet ontkennen dat je stijl hebt
Dat je een manier van lopen hebt gepatenteerd
Zonder je haar te verwaaid te laten door de scherpe rand
Van het mes in deze razendsnelle stad
Je maakte vroeger toerisme aan de rand van de afgrond
Maar ik denk dat je de laatste tijd
Bent afgedaald naar de bruine kant
Jij, die een meester was in de moeilijke kunst
Van niet nat worden onder een stortbui
Zoekend in de vuilnis naar een gram waanzin
Zeg me dat het niet waar is dat je nooit meer schrijft
Dat je de klok van Raquel hebt verpand
Dat er niemand is die je hart kan motiveren
Dat je in een maand 7 kilo bent kwijtgeraakt
Hoe heb je je laten meeslepen naar een doodlopende straat?
Jij, de best begaafde van de zelfmoordchauffeurs
Hoe heb je je laten meeslepen naar een doodlopende straat?
Jij, de best begaafde van de zelfmoordchauffeurs
Het is jouw zaak niet, dat ga je me zeggen
Maar erken dat het hard is om te accepteren
Dat er geen mens is die een hand reikt
Aan iemand die niet wil laten helpen
En zoek je eigen weg
In verboden richting
Maar je zult niet voorkomen dat ik mijn glas hef
Op jouw slechte gezondheid en je uitnodig om te proosten
Dood is de vriendschap, het smaakt net als falen
En we houden allebei van het werkwoord falen
Dus negeer me maar, om je niet te belasten
Laat ik de rekening van de papierinjes
Niet aan je geven, zelfs niet Rafa van de pub
Dat je flessen verkoopt op bepaalde hoeken
Dat ze je kennen in elk ziekenhuis