395px

Inventaris

Joaquín Sabina

Inventario

Las cosas que me dices cuando callas
Los pájaros que anidan en tus manos
El hueco de tu cuerpo entre las sábanas
El tiempo que pasamos insultándonos

El miedo a la vejez, los almanaques
Los taxis que corrían despavoridos
La dignidad perdida en cualquier parte
El violinista loco, los abrigos

Las lunas que he besado yo en tus ojos
El denso olor a semen desbordado
La historia que se mofa de nosotros
Las bragas que olvidaste en el armario

El espacio que ocupas en mi alma
La muñeca salvada del incendio
La locura acechando agazapada
La batalla diaria entre dos cuerpos

Mi habitación con su cartel de toros
El llanto en las esquinas del olvido
La ceniza que queda, los despojos
El hijo que jamás hemos tenido

El tiempo del dolor, los agujeros
El gato que maullaba en el tejado
El pasado ladrando como un perro
El exilio, la dicha, los retratos

La lluvia, el desamparo, los discursos
Los papeles que nunca nos unieron
La redención que busco entre tus muslos
Tu nombre en la cubierta del cuaderno

Tu modo de abrigarme el corazón
La celda que ocupaste en una cárcel
Mi barca a la deriva, mi canción
El bramido del viento entre los árboles

El silencio que esgrimes como un muro
Tantas cosas hermosas que se han muerto
El tiránico imperio del absurdo
Los oscuros desvanes del deseo

El padre que murió cuando eras niña
El beso que se pudre en nuestros labios
La cal de las paredes, la desidia
La playa que habitaban los gusanos

El naufragio de tantas certidumbres
El derrumbe de dioses y de mitos
La oscuridad en torno como un túnel
La cama navegando en el vacío

El desmoronamiento de la casa
El sexo rescatándonos del tedio
El grito que horadó la madrugada
El amor como un rito en torno al fuego

El insomnio, la dicha, las colillas
El arduo aprendizaje del respeto
Las heridas que ya ni Dios nos quita
La mierda que arrastramos sin remedio

Todo lo que nos dieron y quitaron
Los años transcurridos tan deprisa
El pan que compartimos, las caricias
El peso que llevamos en las manos

Inventaris

De dingen die je me zegt als je zwijgt
De vogels die in jouw handen nestelen
De ruimte van jouw lichaam tussen de lakens
De tijd die we doorbrachten met elkaar uitschelden

De angst voor de ouderdom, de kalenders
De taxi's die als gekken voorbijraasden
De waardigheid verloren, waar dan ook
De gekke violist, de jassen

De manen die ik in jouw ogen heb gekust
De dichte geur van overvloedig sperma
Het verhaal dat ons belachelijk maakt
De onderbroek die je in de kast vergat

De ruimte die je in mijn ziel inneemt
De pop die gered werd uit de brand
De waanzin die op de loer ligt
De dagelijkse strijd tussen twee lichamen

Mijn kamer met zijn stierencartel
Het huilen in de hoeken van de vergetelheid
De as die overblijft, de resten
Het kind dat we nooit hebben gehad

De tijd van de pijn, de gaten
De kat die miauwde op het dak
Het verleden dat blaft als een hond
De ballingschap, de vreugde, de portretten

De regen, de verlatenheid, de toespraken
De papieren die ons nooit verbonden hebben
De verlossing die ik zoek tussen jouw dijen
Jouw naam op de kaft van het schrift

Jouw manier om mijn hart te verwarmen
De cel die je bezette in een gevangenis
Mijn boot op drift, mijn lied
Het gebrul van de wind tussen de bomen

De stilte die je hanteert als een muur
Zoveel mooie dingen die zijn gestorven
Het tirannieke rijk van het absurde
De donkere zolders van verlangen

De vader die stierf toen je een kind was
De kus die verrot op onze lippen
De kalk van de muren, de desinteresse
Het strand dat door de wormen werd bewoond

Het schipbreuk van zoveel zekerheden
De instorting van goden en mythen
De duisternis om ons heen als een tunnel
Het bed dat in de leegte drijft

De instorting van het huis
De seks die ons redt van de verveling
De schreeuw die de ochtend doorboorde
De liefde als een ritueel rond het vuur

De slapeloosheid, de vreugde, de peuken
De moeizame les van respect
De wonden die zelfs God ons niet kan genezen
De stront die we zonder oplossing meeslepen

Alles wat ons gegeven en afgenomen is
De jaren die zo snel voorbijgingen
Het brood dat we deelden, de strelingen
Het gewicht dat we in onze handen dragen

Escrita por: Sabina Joaquin