Nos Sobran Los Motivos
Esta sala de espera sin esperanza
Estas pilas de un timbre que se secó
Este helado de fresa de la venganza
Esta empresa de mudanzas
Con los muebles del amor
Esta campana muda en el campanario
Esta mitad partida por la mitad
Estos besos de Judas, este calvario
Este look de presidiario
Esta cura de humildad
Este cambio de acera de tu cadera
Estas ganas de nada, menos de ti
Este arrabal sin grillos en primavera
Ni espaldas con cremallera
Ni anillos de presumir
Esta casita de muñecas de alterne
Este racimo de pétalos de sal
Este huracán sin ojo que lo gobierne
Este jueves, este viernes
Y el miércoles que vendrá
No abuses de mi inspiración
No acuses a mi corazón
Tan maltrecho y ajado
Que está cerrado por derribo
Por las arrugas de mi voz
Se filtra la desolación
De saber que estos son
Los últimos versos que te escribo
Para decir con Dios a los dos
Nos sobran los motivos
Este museo de arcángeles disecados
Este perro andaluz sin domesticar
Este trono de príncipe destronado
Esta espina de pescado
Esta ruina de Don Juan
Esta lágrima de hombre de las cavernas
Esta horma del zapato de Barba Azul
Que poco rato dura la vida eterna
Por el túnel de tus piernas
Entre Córdoba y Maipú
Esta guitarra cínica y dolorida
Con su terco knock knockin' on heaven's door
Estos labios que saben a despedida
A vinagre en las heridas
A pañuelo de estación
Este Land Rover aparcado en tu toga
La rueca de Penélope en Luna Park
Estos dedos que sueñan que te desnudan
Esta caracola viuda
Sin la pianola de mar
No abuses de mi inspiración
No acuses a mi corazón
Tan maltrecho y ajado
Que está cerrado por derribo
Por las arrugas de mi voz
Se filtra la desolación
De saber que estos son
Los últimos versos que te escribo
No abuses de mi inspiración
No acuses a mi corazón
Tan maltrecho y ajado
Que está cerrado por derribo
Por las arrugas de mi voz
Se filtra la desolación
De saber que estos son
Los últimos versos que te escribo
Para decir con Dios a los dos
Nos sobran los motivos
We hebben genoeg redenen
Deze wachtkamer zonder hoop
Deze stapels van een bel die is opgedroogd
Dit aardbeienijs van wraak
Dit verhuisbedrijf
Met de meubels van de liefde
Deze stille klok in de toren
Deze helft die doormidden is
Deze Joodse kussen, deze lijdensweg
Deze look van een gevangene
Deze les in nederigheid
Deze overstap van jouw heup
Deze zinloosheid, minder van jou
Deze achterbuurt zonder krekels in de lente
Geen ritsen op de rug
Geen ringen om mee te pronken
Dit poppenhuis van afwisseling
Deze tros van zoutbloemblaadjes
Deze orkaan zonder oog dat het bestuurt
Deze donderdag, deze vrijdag
En de woensdag die komt
Misbruik mijn inspiratie niet
Beschuldig mijn hart niet
Zo gehavend en versleten
Dat het gesloten is voor afbraak
Door de rimpels van mijn stem
Sijpelt de wanhoop
Te weten dat dit zijn
De laatste verzen zijn die ik je schrijf
Om met God voor ons beiden te zeggen
We hebben genoeg redenen
Dit museum van gedroogde aartsengelen
Deze Andalusische hond zonder opvoeding
Deze troon van een afgezet prins
Deze visgraat
Deze ruïne van Don Juan
Deze traan van een holbewoner
Deze mal van de schoen van Blauwe Baard
Hoe kort het eeuwige leven duurt
Door de tunnel van jouw benen
Tussen Córdoba en Maipú
Deze cynische en pijnlijke gitaar
Met zijn koppige knock knockin' on heaven's door
Deze lippen die naar afscheid smaken
Naar azijn in de wonden
Naar een stationdoek
Deze Land Rover geparkeerd in jouw toga
Het spinnewiel van Penelope in Luna Park
Deze vingers die dromen dat ze je uitkleden
Deze weduwe schelp
Zonder de pianola van de zee
Misbruik mijn inspiratie niet
Beschuldig mijn hart niet
Zo gehavend en versleten
Dat het gesloten is voor afbraak
Door de rimpels van mijn stem
Sijpelt de wanhoop
Te weten dat dit zijn
De laatste verzen zijn die ik je schrijf
Misbruik mijn inspiratie niet
Beschuldig mijn hart niet
Zo gehavend en versleten
Dat het gesloten is voor afbraak
Door de rimpels van mijn stem
Sijpelt de wanhoop
Te weten dat dit zijn
De laatste verzen zijn die ik je schrijf
Om met God voor ons beiden te zeggen
We hebben genoeg redenen