Por El Boulevard de Los Sueños Rotos
En el bulevar de los sueños rotos
Vive una dama de poncho rojo
Pelo de plata y carne morena
Mestiza ardiente de lengua libre
Gata valiente de piel de tigre
Con voz de rayo de Luna llena
Por el bulevar de los sueños rotos
Pasan de largo los terremotos
Y hay un tequila por cada duda
Cuando Agustín se sienta al piano
Diego Rivera, lápiz en mano
Dibuja a Frida Kahlo desnuda
Se escapó de una cárcel de amor
De un delirio de alcohol
De mil noches en vela
Se dejó el corazón en Madrid
Quién supiera reír
Cómo llora Chavela
Por el bulevar de los sueños rotos
Desconsolados van los devotos
De San Antonio pidiendo besos
Ponme la mano aquí, Macorina
Rezan tus fieles por las cantinas
Paloma Negra de los excesos
Por el bulevar de los sueños rotos
Moja una lágrima antiguas fotos
Y una canción se burla del miedo
Las amarguras no son amargas
Cuando las canta Chavela Vargas
Y las escribe un tal José Alfredo
Se escapó de una cárcel de amor
De un delirio de alcohol
De mil noches en vela
Se dejó el corazón en Madrid
Quién supiera reír
Cómo llora Chavela
Las amarguras no son amargas
Cuando las canta Chavela Vargas
Y las escribe un tal José Alfredo
Se escapó de una cárcel de amor
De un delirio de alcohol
De mil noches en vela
Se dejó el corazón en Madrid
Quién supiera reír
Cómo llora Chavela
Por el bulevar de los sueños rotos
Over de Boulevard van de Gebroken Dromen
Op de boulevard van de gebroken dromen
Woont een dame in een rode poncho
Zilverhaar en een gebruinde huid
Heetbloedige mestiza met een vrije tong
Dappere kat met een tijgerhuid
Met een stem als een bliksemflits van een volle maan
Over de boulevard van de gebroken dromen
Lopen de aardbevingen voorbij
En er is een tequila voor elke twijfel
Wanneer Agustín aan de piano gaat zitten
Diego Rivera, potlood in de hand
Tekent Frida Kahlo naakt
Ze ontsnapte uit een gevangenis van liefde
Uit een delirium van alcohol
Van duizend slapeloze nachten
Ze liet haar hart achter in Madrid
Wie zou kunnen lachen
Hoe Chavela huilt
Over de boulevard van de gebroken dromen
Lopen de treurige gelovigen
Van San Antonio die om kussen vragen
Leg je hand hier, Macorina
Bidden je gelovigen voor de kroegen
Zwarte Duif van de excessen
Over de boulevard van de gebroken dromen
Druipt een traan op oude foto's
En een lied lacht het angst weg
De bitterheden zijn niet bitter
Wanneer Chavela Vargas ze zingt
En een zekere José Alfredo ze schrijft
Ze ontsnapte uit een gevangenis van liefde
Uit een delirium van alcohol
Van duizend slapeloze nachten
Ze liet haar hart achter in Madrid
Wie zou kunnen lachen
Hoe Chavela huilt
De bitterheden zijn niet bitter
Wanneer Chavela Vargas ze zingt
En een zekere José Alfredo ze schrijft
Ze ontsnapte uit een gevangenis van liefde
Uit een delirium van alcohol
Van duizend slapeloze nachten
Ze liet haar hart achter in Madrid
Wie zou kunnen lachen
Hoe Chavela huilt
Over de boulevard van de gebroken dromen