395px

Lawaai

Joaquín Sabina

Ruido

Ella le pidió que la llevara al fin de mundo
Él puso a su nombre todas las olas del mar
Se miraron un segundo
Como dos desconocidos

Todas las ciudades eran pocas a sus ojos
Ella quiso barcos y él no supo qué pescar
Y al final números rojos
En la cuenta del olvido
Y hubo tanto ruido
Que al final llegó el final

Mucho, mucho ruido
Ruido de ventanas
Nidos de manzanas
Que se acaban por pudrir
Mucho, mucho ruido
Tanto, tanto ruido
Tanto ruido y al final
Por fin el fin
Tanto ruido y al final

Hubo un accidente, se perdieron las postales
Quiso carnavales y encontró fatalidad
Porque todos los finales
Son el mismo repetido
Y con tanto ruido
No escucharon el final

Descubrieron que los besos no sabían a nada
Hubo una epidemia de tristeza en la ciudad
Se borraron las pisadas
Se apagaron los latidos
Y con tanto ruido
No se oyó el ruido del mar

Mucho, mucho ruido
Ruido de tijeras
Ruido de escaleras
Que se acaban por bajar
Mucho, mucho ruido
Tanto, tanto ruido
Tanto ruido y al final
Tanto ruido y al final
Tanto ruido y al final
La soledad

Ruido de tenazas
Ruido de estaciones
Ruido de amenazas
Ruido de escorpiones
Tanto, tanto ruido

Ruido de abogados
Ruido compartido
Ruido envenenado
Demasiado ruido

Ruido platos rotos
Ruido años perdidos
Ruido viejas fotos
Ruido empedernido

Ruido de cristales
Ruido de gemidos
Ruidos animales
Contagioso ruido

Ruido mentiroso
Ruido entrometido
Ruido escandaloso
Silencioso ruido

Ruido acomplejado
Ruido introvertido
Ruido del pasado
Descastado ruido

Ruido de conjuros
Ruido malnacido
Ruido tan oscuro
Puro y duro ruido

Ruido qué me has hecho
Ruido yo no he sido
Ruido insatisfecho
Ruido a qué has venido

Ruido como sables
Ruido enloquecido
Ruido intolerable
Ruido incomprendido

Ruido de frenazos
Ruido sin sentido
Ruido de arañazos
Ruido, ruido, ruido

Lawaai

Ze vroeg hem om haar naar het einde van de wereld te brengen
Hij gaf zijn naam aan alle golven van de zee
Ze keken elkaar een seconde aan
Als twee vreemden

Alle steden waren te weinig in haar ogen
Ze wilde boten en hij wist niet wat te vangen
En uiteindelijk rode cijfers
Op de rekening van de vergetelheid
En er was zoveel lawaai
Dat uiteindelijk het einde kwam

Zoveel, zoveel lawaai
Lawaai van ramen
Nesten van appels
Die vergaan en rotten
Zoveel, zoveel lawaai
Zoveel, zoveel lawaai
Zoveel lawaai en uiteindelijk
Eindelijk het einde
Zoveel lawaai en uiteindelijk

Er was een ongeluk, de ansichtkaarten gingen verloren
Ze wilde carnaval en vond de fatale afloop
Want alle eindes
Zijn hetzelfde herhaald
En met zoveel lawaai
Hoorden ze het einde niet

Ze ontdekten dat de kussen naar niets smaakten
Er was een epidemie van verdriet in de stad
De voetstappen vervaagden
De hartslagen stopten
En met zoveel lawaai
Hoorden ze het geluid van de zee niet

Zoveel, zoveel lawaai
Lawaai van scharen
Lawaai van trappen
Die naar beneden gaan
Zoveel, zoveel lawaai
Zoveel, zoveel lawaai
Zoveel lawaai en uiteindelijk
Zoveel lawaai en uiteindelijk
Zoveel lawaai en uiteindelijk
De eenzaamheid

Lawaai van tangen
Lawaai van stations
Lawaai van bedreigingen
Lawaai van schorpioenen
Zoveel, zoveel lawaai

Lawaai van advocaten
Gedeeld lawaai
Vergiftigd lawaai
Te veel lawaai

Lawaai van gebroken borden
Lawaai van verloren jaren
Lawaai van oude foto's
Hardnekkig lawaai

Lawaai van glas
Lawaai van gekreun
Dierlijke geluiden
Besmettelijk lawaai

Lawaai van leugens
Indringend lawaai
Schandalig lawaai
Stil lawaai

Ingewikkeld lawaai
Introvert lawaai
Lawaai van het verleden
Verloren lawaai

Lawaai van bezweringen
Slecht geboren lawaai
Zo donker lawaai
Puur en hard lawaai

Lawaai, wat heb je me aangedaan
Lawaai, ik ben het niet geweest
Onvervuld lawaai
Lawaai, waar ben je voor gekomen

Lawaai als zwaarden
Gek geworden lawaai
Onverdraaglijk lawaai
Onbegrepen lawaai

Lawaai van remmen
Lawaai zonder zin
Lawaai van krassen
Lawaai, lawaai, lawaai

Escrita por: Joaquín Sabina / Pancho Varona / Pedro Manuel Gerra