395px

En We Gaven De Tien

Joaquín Sabina

Y Nos Dieron Las Diez

Fue en un pueblo con mar
Una noche, después de un concierto
Tú reinabas detrás de la barra
Del único bar que vimos abierto

Cántame una canción al oído
Y te pongo un cubata
Con una condición: Que me dejes abierto
El balcón de tus ojos de gata

Loco por conocer
Los secretos de tu dormitorio
Esa noche canté al piano del amanecer
Todo mi repertorio

Los clientes del bar
Uno a uno se fueron marchando
Tú saliste a cerrar, yo me dije
Cuidado, chaval, te estás enamorando

Luego todo pasó, de repente
Tu dedo en mi espalda
Dibujó un corazón
Y mi mano le correspondió debajo de tu falda

Caminito al hostal, nos besamos
En cada farola
Era un pueblo con mar
Yo quería dormir contigo y tú no querías dormir sola

Y nos dieron las diez y las once
Las doce y la una, y las dos y las tres
Y desnudos al anochecer
Nos encontró la Luna

Nos dijimos adiós
Ojalá que volvamos a vernos
El verano acabó
El otoño duró lo que tarda en llegar el invierno

Y a tu pueblo el azar, otra vez
El verano siguiente
Me llevó y al final del concierto
Me puse a buscar tu cara entre la gente

Y no hallé quien de ti me dijera
Ni media palabra
Parecía como si
Me quisiera gastar el destino una broma macabra

No había nadie detrás de la barra
Del otro verano
Y en lugar de tu bar
Me encontré una sucursal del Banco Hispanoamericano

Tu memoria vengué
A pedradas contra los cristales
Sé que no lo soñé
Protestaba, mientras me esposaban los municipales

En mi declaración alegué
Que llevaba tres copas
Y empecé esta canción
En el cuarto donde aquella vez te quitaba la ropa

Y nos dieron las diez y las once
Las doce y la una, y las dos y las tres
Y desnudos al anochecer
Nos encontró la Luna

Y nos dieron las diez y las once
Las doce y la una, y las dos y las tres
Y desnudos al anochecer
Nos encontró la Luna

En We Gaven De Tien

Het was in een dorp aan zee
Een nacht, na een concert
Jij regeerde achter de bar
Van de enige kroeg die we open zagen

Zing een liedje in mijn oor
En ik trakteer je op een drankje
Met één voorwaarde: dat je me laat kijken
In de vensters van je kattenogen

Gek om te ontdekken
De geheimen van je slaapkamer
Die nacht speelde ik op de piano van de dageraad
Mijn hele repertoire

De klanten van de kroeg
Gingen één voor één naar huis
Jij ging sluiten, ik zei tegen mezelf
Pas op, jongen, je wordt verliefd

Toen gebeurde alles, ineens
Jouw vinger op mijn rug
Trok een hart
En mijn hand volgde onder je rok

Op weg naar het hostel, kusten we
Bij elke lantaarnpaal
Het was een dorp aan zee
Ik wilde met je slapen en jij wilde niet alleen slapen

En we gaven de tien en de elf
De twaalf en de een, en de twee en de drie
En naakt bij de schemering
Vond de Maan ons

We zeiden vaarwel
Ik hoop dat we elkaar weerzien
De zomer eindigde
De herfst duurde zo lang als het duurt voordat de winter komt

En naar jouw dorp, het toeval, weer
De volgende zomer
Bracht me en aan het eind van het concert
Begon ik je gezicht te zoeken tussen de mensen

En ik vond niemand die iets over jou zei
Geen enkel woord
Het leek wel alsof
Het lot me een gruwelijke grap wilde spelen

Er was niemand achter de bar
Van de andere zomer
En in plaats van jouw kroeg
Vond ik een filiaal van de Hispanoamerikaanse Bank

Ik wreekte je herinnering
Met stenen tegen de ramen
Ik weet dat ik het niet droomde
Protesteerde ik, terwijl de agenten me boeide

In mijn verklaring zei ik
Dat ik drie drankjes op had
En ik begon dit lied
In de kamer waar ik je die keer je kleren uittrok

En we gaven de tien en de elf
De twaalf en de een, en de twee en de drie
En naakt bij de schemering
Vond de Maan ons

En we gaven de tien en de elf
De twaalf en de een, en de twee en de drie
En naakt bij de schemering
Vond de Maan ons

Escrita por: Joaquín Sabina