Camas Vacias
Ni tú bordas pañuelos, ni yo rompo contratos
Ni yo mato por celos, ni tú mueres por mí
Y antes de que me quieras como se quiere a un gato
Me largo con cualquiera que se parezca a ti
De par en par te abro las puertas que me cierras
Me cuentan que el olvido no te sienta tan mal
La paz que has elegido es peor que mi guerra
Lo que pudo haber sido, lo que nunca será
Que en cambio nunca supe ir a favor del viento
Que muerde las esquinas de esta ciudad impía
Pobre aprendiz de brujo que escucha el firmamento
Desde un hotel de lujo, con dos camas vacías
¿Quién hará mi trabajo debajo de tu falda?
La boca que era mía ¿de qué boca será?
El roto de tu ombligo ya no me da la espalda
Cuando pierdo contigo las ganas de ganar
Como pago al contado, nunca me falta un beso
Siempre que me confieso, me doy la absolución
Ya no cierro los bares, ni hago tantos excesos
Cada vez son más tristes las canciones de amor
Aunque nunca me cayo, guardo un par de secretos
Lo digo de hombre a hombre, de mujer a mujer
Ni me caso con nadie, ni me pongo amuletos
Por no tener, no tengo ni edad de merecer
Maldita sea la tinta que empapa mis papeles
Maldita la tercera persona del plural
Las uñas que se clavan, ahí, donde más duele
Si se te corre el rimel, cuando me haces llorar
Lege Bedden
Noch jij borduurt zakdoeken, noch breek ik contracten
Noch dood ik uit jaloezie, noch sterf jij voor mij
En voordat je me wilt zoals je een kat wilt
Verlaat ik je met iemand die op jou lijkt
Ik open de deuren die je voor me sluit
Ze zeggen dat de vergetelheid je niet zo slecht staat
De vrede die je hebt gekozen is erger dan mijn oorlog
Wat had kunnen zijn, wat nooit zal zijn
Want ik wist nooit de wind in mijn voordeel te gebruiken
Die de hoeken van deze goddeloze stad bijt
Arme leerling van de tovenaar die naar de hemel luistert
Vanuit een luxe hotel, met twee lege bedden
Wie doet mijn werk onder jouw rok?
Die mond die van mij was, van welke mond zal het zijn?
De scheur in je navel draait me niet meer de rug toe
Als ik met jou de zin om te winnen verlies
Als contante betaling ontbreekt het me nooit aan een kus
Telkens als ik me beken, geef ik mezelf de absolutie
Ik sluit de bars niet meer, en maak niet zoveel uitspattingen
Steeds treuriger worden de liefdesliedjes
Hoewel ik nooit zwijg, houd ik een paar geheimen
Ik zeg het van man tot man, van vrouw tot vrouw
Ik trouw met niemand, en draag geen amuletten
Omdat ik niets heb, heb ik zelfs niet de leeftijd om te verdienen
Verdomme de inkt die mijn papieren doordrenkt
Verdomme de derde persoon meervoud
De nagels die zich vastklemmen, daar waar het het meest pijn doet
Als je mascara uitloopt, als je me laat huilen