395px

Bedrogster

Joaquín Sabina

Embustera

Siempre voy a tenerte que agradecer
Que haya sido conmigo tan
Embustera
Y me hayas enseñado lo que es
Querer
Bailar mientras rodamos por la
Escalera

Has despejado mis dudas
Y has logrado que aprendiese
A ser un perfecto Judas
Desde la jota a la ese

Contigo que comprendido que la
Humedad
Es algo que se seca y se olvida
Gracias a ti he sabido que la verdad
Es solo un cabo suelto de la mentira

Por eso sé que perderte
No era quedarse sin nada
La muerte es solo la suerte
Con una letra cambiada

Embustera
Tu corazón
Es una cremallera
De Christian Dior
Blanqueas emociones
Traficas con botones
Pierdes con mi perdición

Dormir contigo es repetir francés en
Una facultad
Donde un Miró parece una esquela
Y enseñan cuánto mide la oscuridad
Sumando pesadillas y duermevelas

Hoy llamo a las rosas pan
Y al vinagre desatino
Las mujeres que se van
Se quedan en el camino

Por mucho que me duela, debo
Admitir
Que otras me ven sin ropa y tú
Desnudo

Será mucho mejor, si pretendo huir
Cortar la cuerda, deshacer el nudo

Ya no juego en tu tablero
He roto nuestra baraja
Solo diré que te quiero
Si es a punta de navaja

Dormir contigo es repetir francés en
Una facultad
Donde un Miró parece una esquela
Y enseñan cuánto mide la oscuridad
Sumando pesadillas y duermevelas

Bedrogster

Altijd zal ik je dankbaar zijn
Dat je zo met me was
Bedrogster
En me hebt geleerd wat het is
Liefde
Dansen terwijl we van de
Trap vallen

Je hebt mijn twijfels weggenomen
En ervoor gezorgd dat ik leerde
Een perfecte Judas te zijn
Van de jota naar de s

Met jou heb ik begrepen dat de
Vochtigheid
Iets is dat opdroogt en vergeten wordt
Dankzij jou heb ik geleerd dat de waarheid
Slechts een los eindje van de leugen is

Daarom weet ik dat je verliezen
Niet betekent dat ik niets heb
De dood is slechts de kans
Met een andere letter

Bedrogster
Je hart
Is een rits
Van Christian Dior
Je maakt emoties wit
Handelt met knopen
Verlies met mijn ondergang

Slapen met jou is Frans herhalen in
Een faculteit
Waar een Miró lijkt op een rouwkaart
En ze leren hoe donkerte meet
Telend nachtmerries en slapeloze nachten

Vandaag noem ik rozen brood
En azijn waanzin
De vrouwen die gaan
Blijven achter op de weg

Hoezeer het me ook pijn doet, moet ik
Toegeven
Dat anderen me zonder kleren zien en jij
Naakt

Het zal veel beter zijn, als ik probeer te vluchten
De touw door te snijden, de knoop te ontwarren

Ik speel niet meer op jouw bord
Ik heb onze kaarten gebroken
Ik zal alleen zeggen dat ik van je hou
Als het met een mes is

Slapen met jou is Frans herhalen in
Een faculteit
Waar een Miró lijkt op een rouwkaart
En ze leren hoe donkerte meet
Telend nachtmerries en slapeloze nachten

Escrita por: Sabina Joaquin, Ruben Pozo, Benjamin Prado Rodriguez