A La Orilla de La Chimenea
Puedo ponerme cursi y decir
Que tus labios me saben igual
Que los labios que beso
En mis sueños
Puedo ponerme triste y decir
Que me basta con ser tu enemigo
Tu todo, tu esclavo
Tu fiebre, tu dueño
Y si quieres, también
Puedo ser tu estación y tu tren
Tu mal y tu bien, tu pan y tu vino
Tu pecado, tu Dios, tu asesino
O tal vez esa sombra
Que se tumba a tu lado en la alfombra
A la orilla de la chimenea
A esperar que suba la marea
Puedo ponerme humilde y decir
Que no soy el mejor
Que me falta valor
Para atarte a mi cama
Puedo ponerme digno y decir
Toma mi dirección
Cuando te hartes de amores baratos
De un rato, me llamas
Y si quieres, también
Puedo ser tu trapecio y tu red
Tu adiós y tu ven, tu manta y tu frío
Tu resaca, tu lunes, tu hastío
O tal vez ese viento
Que te arranca del aburrimiento
Y te deja abrazada a una duda
En mitad de la calle y desnuda
Y si quieres, también
Puedo ser tu abogado y tu juez
Tu miedo y tu fe, tu noche y tu día
Tu rencor, tu por qué, tu agonía
O tal vez esa sombra
Que se tumba a tu lado en la alfombra
A la orilla de la chimenea
A esperar que suba la marea
O tal vez ese viento
Que te arranca del aburrimiento
Y te deja abrazada a una duda
En mitad de la calle y desnuda
O tal vez esa sombra
Que se tumba a tu lado en la alfombra
A la orilla de la chimenea
A esperar
Aan de Oever van de Haard
Ik kan sentimenteel worden en zeggen
Dat je lippen net zo smaken
Als de lippen die ik kus
In mijn dromen
Ik kan verdrietig worden en zeggen
Dat het genoeg is om je vijand te zijn
Jouw alles, jouw slaaf
Jouw koorts, jouw eigenaar
En als je wilt, kan ik ook
Jouw station en jouw trein zijn
Jouw kwaad en jouw goed, jouw brood en jouw wijn
Jouw zonde, jouw God, jouw moordenaar
Of misschien die schaduw
Die naast je ligt op het tapijt
Aan de oever van de haard
Wachtend tot de zee stijgt
Ik kan nederig worden en zeggen
Dat ik niet de beste ben
Dat ik moed tekortkom
Om je aan mijn bed te binden
Ik kan waardig worden en zeggen
Neem mijn adres
Als je genoeg hebt van goedkope liefdes
Bel me dan maar
En als je wilt, kan ik ook
Jouw trapeze en jouw net zijn
Jouw afscheid en jouw kom, jouw deken en jouw kou
Jouw kater, jouw maandag, jouw verveling
Of misschien die wind
Die je weghaalt van de verveling
En je laat omarmen door een twijfel
Midden op straat en naakt
En als je wilt, kan ik ook
Jouw advocaat en jouw rechter zijn
Jouw angst en jouw geloof, jouw nacht en jouw dag
Jouw wrok, jouw waarom, jouw agoniet
Of misschien die schaduw
Die naast je ligt op het tapijt
Aan de oever van de haard
Wachtend tot de zee stijgt
Of misschien die wind
Die je weghaalt van de verveling
En je laat omarmen door een twijfel
Midden op straat en naakt
Of misschien die schaduw
Die naast je ligt op het tapijt
Aan de oever van de haard
Wachtend