Cuando Me Hablan Del Destino
Yo era un capo en el ambiente
Derrochaba adrenalina
Me presentaba en Corrientes
Tenía palco en el Colón
Manejaba un convertible
No escatimaba propinas
Las quimeras imposibles
De otros eran mi rutina
No había nacido la mina
Que me dijera que no
Pero pucha, un un veintinueve
De aquel febrero bisiesto
Me vi pernoctando un jueves
En un banco de estación
Sin más ajuar que lo puesto
Ni credit card, ni cobija
Las ratas que huían del barco
Del retrato de mis hijas
Me afanaron hasta el marco
Creyendo que era art decó
Las coristas y las farras
Se esfumaron con la guita
Los muchachos de la barra
No me echaron ni un piolín
Charly no tuvo un detalle
Ni Fito un ¿qué necesitas?
Cuando, al cabo de la calle
Rompí mi caricatura
Ni el camión de la basura
Tuvo un jergón para mí
Disqué el movicón amado
De una gatita de angora
No moleste a la señora
Contestó el contestador
Y aprendí que estar quebrado
No es el infierno del Dante
Ni un currículo brillante
La lámpara de Aladino
Cuando me hablan del destino
Cambio de conversación
Espejismos rosicleres
Ya no me fruncen el ceño
Ni me cobran alquileres
Las mujeres que olvidé
Bajo el Sol que me apuñala
Vivo sin patria ni dueño
Como el aire lo regalan
Y el alma nunca la empeño
Con las sobras de mis sueños
Me sobra para comer
¿De qué voy a lamentarme?
Bulle la sangre en mis venas
Cada día al despertarme
Me gusta resucitar
A quien quiera acompañarme
Le cambio versos por penas
Bajo los puentes del Sena
De los que pierden el norte
Se duerme sin pasaporte
Y está mal visto llorar
Wanneer Ze Tegen Me Praten Over Het Lot
Ik was een baas in de scene
Verspilde adrenaline
Ik kwam op in Corrientes
Had een loge in het Colón
Rijdend in een cabriolet
Gaf altijd goede fooien
De onmogelijke dromen
Van anderen waren mijn routine
Er was geen meid geboren
Die me ooit nee zou zeggen
Maar verdorie, op een negenentwintigste
Van die schrikkelfebruari
Zag ik mezelf op een donderdag
Op een bank op het station
Zonder meer dan wat ik droeg
Geen creditcard, geen deken
De ratten die het schip verlieten
Van de foto van mijn dochters
Stalen zelfs het lijstje
Denkend dat het art deco was
De zangeressen en de feesten
Verdwenen met het geld
De jongens aan de bar
Gaven me geen cent
Charly had geen gebaar
En Fito vroeg niet wat je nodig hebt?
Toen, aan het einde van de straat
Verbrak ik mijn karikatuur
Zelfs de vuilniswagen
Had geen matras voor mij
Ik miste de geliefde movicón
Van een angora kat
Stoor de dame niet
Antwoordde de voicemail
En ik leerde dat failliet zijn
Niet de hel van Dante is
En geen glanzend cv
De lamp van Aladino
Wanneer ze tegen me praten over het lot
Verander ik van onderwerp
Rozenkleurige luchtspiegels
Fronsen me niet meer
En ik betaal geen huur
Voor de vrouwen die ik vergat
Onder de zon die me steekt
Leef ik zonder vaderland of eigenaar
Zoals de lucht die je krijgt
En de ziel leen ik nooit uit
Met de resten van mijn dromen
Heb ik genoeg om te eten
Waarover moet ik me beklagen?
Het bloed borrelt in mijn aderen
Elke dag als ik wakker word
Vind ik het fijn om weer tot leven te komen
Wie me wil vergezellen
Ruil ik verzen voor verdriet
Onder de bruggen van de Seine
Van degenen die het noorden kwijt zijn
Slaapt men zonder paspoort
En het is slecht gezien om te huilen