Sintiéndolo Mucho (part. Leiva)
Por fin, ayer llegó la hora tan temida
De hacer balance de mi vida y terminar esta canción
Y en vez de echar sal y vinagre en las heridas
Haré otra vez de tripas corazón
No me veréis en Benidorm con el IMSERSO
Nadie me tiene que explicar
Que dos y dos no suman cuatro
Que la poesía es el desván de un metaverso
Donde las musas se desnudan
Como albatros
No tengo nada que olvidar de mi pasado
Por eso espero que el olvido
No se olvide de quien fui
He dado más de lo que algunos me han robado
Sin olvidar a la que se olvidó de mí
Siempre he querido envejecer sin dignidad
Aunque al fusil ya no le quede ni un cartucho
Si el corazón no rima con la realidad
Cambio de rumbo sintiéndolo mucho
Muchos creyeron que me habían amortizado
Cuando viajé del WiZink Center en camilla al hospital
Con los dedos del Serrat entrelazados
Devolviéndome las ganas de cantar
El pan de ayer no es un buen postre para hoy
Mañana lunes es momento de inventarse y apostar
Ya que Fernando me ha pintado en esta peli tal cual soy
Un tahúr que no se cansa de arriesgar
Siempre he querido envejecer sin dignidad
Aunque al fusil ya no le quede ni un cartucho
Si el corazón no rima con la realidad
Cambio de tercio sintiéndolo mucho
Aunque entre el sueño y el papel algo se pierde
Y con los años duele más cuando me escucho
Fingiendo ser un estupendo viejo verde
Y lo de viejo sintiéndolo mucho
Siempre he querido envejecer sin dignidad
Aunque al fusil ya no le quede ni un cartucho
Si el corazón no rima con la realidad
Quemo mis naves sintiéndolo mucho
Het Veel Gevoeld (ft. Leiva)
Eindelijk, gisteren kwam het gevreesde uur
Om balans op te maken van mijn leven en dit nummer af te ronden
En in plaats van zout en azijn in de wonden te gooien
Zal ik weer van binnenuit mijn hart verzamelen
Jullie zullen me niet zien in Benidorm met het IMSERSO
Niemand hoeft me uit te leggen
Dat twee en twee geen vier zijn
Dat poëzie de zolder is van een metaversum
Waar de muzen zich uitkleden
Als albatrossen
Ik heb niets te vergeten van mijn verleden
Daarom hoop ik dat de vergetelheid
Niet vergeet wie ik was
Ik heb meer gegeven dan sommigen me hebben afgenomen
Zonder degene te vergeten die me vergat
Ik heb altijd gewild om zonder waardigheid oud te worden
Ook al heeft het geweer geen kogel meer
Als het hart niet rijmt met de realiteit
Verander ik van koers, het veel gevoeld
Velen dachten dat ze me hadden afgeschreven
Toen ik van het WiZink Center op een brancard naar het ziekenhuis ging
Met de vingers van Serrat verstrengeld
Die me de zin om te zingen teruggaf
Het brood van gisteren is geen goed dessert voor vandaag
Morgen maandag is het tijd om uit te vinden en te wedden
Aangezien Fernando me in deze film heeft geschilderd zoals ik ben
Een gokker die niet moe wordt van risico's
Ik heb altijd gewild om zonder waardigheid oud te worden
Ook al heeft het geweer geen kogel meer
Als het hart niet rijmt met de realiteit
Verander ik van richting, het veel gevoeld
Hoewel er tussen de droom en het papier iets verloren gaat
En met de jaren doet het meer pijn als ik mezelf hoor
Doen alsof ik een geweldige oude viezerik ben
En het oude, het veel gevoeld
Ik heb altijd gewild om zonder waardigheid oud te worden
Ook al heeft het geweer geen kogel meer
Als het hart niet rijmt met de realiteit
Verbrand ik mijn schepen, het veel gevoeld
Escrita por: Leiva / Joaquín Sabina