Por Qué Diablo Hemos Cambiado
Había un espejo manchado con amarillos de tiempo
Y unas cortinas chillonas del mas barato cretona
Una bombilla desnuda, en un techo descorchado
Y un catre despensijado que chiriaba lastimoso
Lentamente apresuroso, según fuera nuestro gozo
Y sobre una mesa coja, unos libros apillados
Que quedaban olvidados, hasta bien entrado el curso
Y en un lugar preferente, desde aquel portal retrato
Estabas tu todo el rato, con tu flequillo en la frente
Sonriendo con recato, como quien dice presente si
Como quien dice presente
Que edad teníamos entonces porque diablos hemos cambiado
Afuera pasaba el tiempo y si llovía hacia viento
Nos tenía sin gran cuidado pues vivíamos el momento
De aquel secreto momento para amar y ser amado
Y en la pared solitario, un calendario atrasado
Con un mayo trasnochado, cuando ya corría novienbre
Y flotando en una nube, con querubines alados
Habia un santito viscón, que nos miraba apenado
O francamente enojado cuando hacíamos el amor si cuando hacíamos el amor
Que edad teníamos entonces porque diablos hemos cambiado
Afuera pasaba el tiempo y si llovía hacia viento
Nos tenía sin gran cuidado pues vivíamos el momento
De aquel secreto momento para amar y ser amado
Que edad teníamos entonces porque y como hemos cambiado
Afuera pasaba el tiempo y si llovía hacia viento
Nos tenía sin gran cuidado pues vivíamos el momento
De aquel secreto momento para amar y ser amado
Waarom de hel zijn we veranderd
Er was een spiegel, vuil van de tijd
En schreeuwerige gordijnen van de goedkoopste cretonne
Een blote gloeilamp, aan een afbladderend plafond
En een bed dat kraakte, zo zielig en versleten
Langzaam maar haastig, afhankelijk van ons plezier
En op een scheve tafel, wat boeken opgestapeld
Die vergeten waren, tot ver in het schooljaar
En op een prominente plek, vanuit dat portret
Stond jij de hele tijd, met je pony op je voorhoofd
Glimlachend met bescheidenheid, als iemand zegt 'hier ben ik'
Ja, als iemand zegt 'hier ben ik'
Hoe oud waren we toen, waarom de hel zijn we veranderd
Buiten ging de tijd voorbij en als het regende, waaide het
Het kon ons niet veel schelen, want we leefden in het moment
Van dat geheime moment om te beminnen en bemind te worden
En op de muur, een eenzaam, verouderd kalender
Met een mei die al voorbij was, terwijl november al begon
En zwevend op een wolk, met gevleugelde cherubijnen
Was er een heilig beeldje, dat ons bedroefd aanstaarde
Of eerlijk gezegd boos, als we de liefde bedreven, ja als we de liefde bedreven
Hoe oud waren we toen, waarom de hel zijn we veranderd
Buiten ging de tijd voorbij en als het regende, waaide het
Het kon ons niet veel schelen, want we leefden in het moment
Van dat geheime moment om te beminnen en bemind te worden
Hoe oud waren we toen, waarom en hoe zijn we veranderd
Buiten ging de tijd voorbij en als het regende, waaide het
Het kon ons niet veel schelen, want we leefden in het moment
Van dat geheime moment om te beminnen en bemind te worden