395px

Paulien

Johan Verminnen

Paulien

Door een mistig landschap, scheurend langs de berm
van een autosnelweg, op de radio een stem
de kilometervreter, komt weer naar jou toe
ik kan je niet vergeten, al ben ik zo moe
lig jij vast te slapen, dromend op een wolk
tel jij nu de schapen, tel maar tot je rustig wordt

Paulien, Paulien
jij doet mij de wereld eindelijk anders zien
Paulien, Paulien,
'k wens je zoete dromen, morgen ben ik vrij misschien
Paulien... Paulien... Paulien

De wereld ligt te slapen, in een bed zo zacht
de auto neuriet liedjes, onder de motorkap
de kilometervreter komt weer naar jou toe
in mijn gedachten zweef ik, geef ik jou een zoen
de doemdenker verandert in een optimist
door jou wordt alles anders, zelfs de dichte mist

De kilometervreter rookt een sigaret
het leed bijna geleden, de beloning is een bed
morgenmiddag wand'len in een zondags bos
ik stuur met zachte hand, en laat mijn zorgen los.

Paulien

A través de un paisaje brumoso, rasgando a lo largo del arcén
de una autopista, en la radio una voz
el devorador de kilómetros, vuelve hacia ti
no puedo olvidarte, aunque esté tan cansado
¿estás durmiendo profundamente, soñando en una nube?
¿estás contando ovejas ahora, cuenta hasta que te tranquilices?

Paulien, Paulien
tú me haces ver el mundo de manera diferente finalmente
Paulien, Paulien,
deseo dulces sueños, tal vez mañana esté libre
Paulien... Paulien... Paulien

El mundo está durmiendo, en una cama tan suave
el auto tararea canciones, bajo el capó
el devorador de kilómetros vuelve hacia ti
en mis pensamientos floto, te doy un beso
e l pesimista se convierte en un optimista
todo cambia gracias a ti, incluso la densa niebla

El devorador de kilómetros fuma un cigarrillo
el sufrimiento casi terminado, la recompensa es una cama
mañana por la tarde pasear en un bosque dominical
dirijo con suavidad y dejo mis preocupaciones atrás.

Escrita por: