Cowboy's Prayer
Lord, I've never lived where churches grow
I loved creation better as it stood
That day you finished it so long ago
And looked upon your work and called it good
I know that others find you in the light
That sifted down through tinted window panes
And yet I seem to feel you near tonight
In this dim, quiet starlight on the plains
I thank you, Lord, that I'm placed so well
That you've made my freedom so complete
That I'm no slave to whistle, clock or bell
Nor weak eyed prisoner of Waller Street
Just let me live my life as I've begun
And give me work that's open to the sky
Make me a partner of the wind and Sun
And I won't ask a life that's soft or high
Let me be easy on the man that's down
Let me be square and generous with all
I'm careless sometimes, Lord, when I'm in town
But never let them say I'm mean or small
Make me as big and open as the plains
And honest as the horse between my knees
Clean as a wind that blows behind the rains
Free as the hawk that circles down the breeze
Forgive me, Lord, if sometimes I forget
You know about the reasons that are hid
You understand the things that gall or fret
Well, you knew me better than my mother did
Just keep an eye on all that's done or said
And right me sometimes when I turn aside
And guide me on that long, dim trail ahead
That stretches upward toward the great divide
Gebed van de Cowboy
Heer, ik heb nooit geleefd waar kerken bloeien
Ik hield meer van de schepping zoals die was
Die dag dat U het zo lang geleden voltooide
En keek naar uw werk en het goed noemde
Ik weet dat anderen U in het licht vinden
Dat door getinte ramen naar binnen sijpelt
En toch voel ik U vanavond dichtbij
In dit vage, stille sterrenlicht op de vlaktes
Ik dank U, Heer, dat ik zo goed geplaatst ben
Dat U mijn vrijheid zo compleet heeft gemaakt
Dat ik geen slaaf ben van fluit, klok of bel
Noch een zwakke gevangene van Waller Street
Laat me gewoon leven zoals ik ben begonnen
En geef me werk dat open is naar de lucht
Maak me een partner van de wind en de zon
En ik vraag niet om een leven dat zacht of hoog is
Laat me mild zijn voor de man die onderaan staat
Laat me rechtvaardig en vrijgevig zijn voor allen
Ik ben soms onvoorzichtig, Heer, als ik in de stad ben
Maar laat ze nooit zeggen dat ik gemeen of klein ben
Maak me zo groot en open als de vlaktes
En eerlijk als het paard tussen mijn knieën
Schoon als de wind die achter de regen waait
Vrij als de havik die in de bries cirkelt
Vergeef me, Heer, als ik soms vergeet
U weet van de redenen die verborgen zijn
U begrijpt de dingen die kwellen of irriteren
Wel, U kende me beter dan mijn moeder dat deed
Houd een oogje in het zeil op alles wat gedaan of gezegd wordt
En corrigeer me soms als ik afdwalen
En leid me op dat lange, vage pad voor me
Dat omhoog strekt naar de grote scheiding