Rozen op de golven
Er drijven rozen op de golven,
Een laatste groet aan haar matroos.
Die overboord sloeg, en werd bedolven,
En ver van huis zijn laatste rustplaats vond.
Zij had haar hart voorgoed aan hem verloren,
En ze bleef haar blonde zeeman trouw.
Maar op een morgen kreeg zij te horen,
Dat hij nooit meer komen zou.
Eenzaam staat ze nu aan de kade,
Hij gaat nooit meer met haar mee.
Zij gooit rozen op de golven,
Voor haar schat, die rust vond in de zee.
Er drijven rozen op de golven,
Een laatste groet aan haar matroos.
Die overboord sloeg, en werd bedolven,
En ver van huis zijn laatste rustplaats vond.
Er drijven rozen op de golven,
Een laatste groet aan haar matroos.
Die overboord sloeg, en werd bedolven,
En ver van huis zijn laatste rustplaats vond.
En ver van huis zijn laatste rustplaats vond.
Rosas en las olas
Hay rosas flotando en las olas,
Un último adiós a su marinero.
Que cayó por la borda y fue sepultado,
Y encontró su última morada lejos de casa.
Ella le había entregado su corazón para siempre,
Y siguió fiel a su rubio marinero.
Pero una mañana escuchó,
Que él nunca volvería.
Solitaria ahora está en el muelle,
Él nunca más irá con ella.
Ella arroja rosas en las olas,
Por su tesoro, que encontró descanso en el mar.
Hay rosas flotando en las olas,
Un último adiós a su marinero.
Que cayó por la borda y fue sepultado,
Y encontró su última morada lejos de casa.
Hay rosas flotando en las olas,
Un último adiós a su marinero.
Que cayó por la borda y fue sepultado,
Y encontró su última morada lejos de casa.
Y encontró su última morada lejos de casa.