Witte Rozen
Jantje was een kleine kleuter
Het enigst kindje, teer verwend
En op zekere dag zei moeder
Hoor eens even lieve vent
Als je zoet bent komt er spoedig
Een zusje of een broertje bij
Nou, dat was wel wat voor jantje
En het ventje zei toen blij
Wanneer er heus een zusje kwam
Kreeg zij van mij wat moois hoor mam
Dan gaat mijn spaarpot open
Dan krijgt die schattebout
Een boeketje witte rozen
Waar mammie zo van houdt
Toen de ooievaar verwacht werd
Moest Jan met zijn tante mee
En hij was daar voor een dagje
Daar de vrolijke loge
Voor het geld uit Jantje's spaarpot
Ja dat tien keer nageteld
Werd er in een bloemenwinkel
Haastig een boeket bestelt
En 's nachts in bed nog in zijn slaap
Zei in zijn droom de kleine knaap
Straks gaat mijn spaarpot open
Dan krijgt die schattebout
Een boeketje witte rozen
Waar mam ook zo van houdt
De andere morgen bij zijn thuiskomst
Dacht toen Jan, wat vreemd vandaag
Kijk eens tante, de gordijnen
Zijn nu helemaal omlaag
Snikkend sprak zijn vader: Jantje
Nu heb je geen moesje meer
Zij ging stil met kleine zusje
Weg naar onze lieve heer
En zachtje legde Jan 't boeket
Bij het dode zusje neer in bed
En wenend zei toen Jantje
'k Bracht witte rozen mee
Lieve mam, hier lief klein zusje
Die zijn voor jullie twee
Rosas Blancas
Jantje era un pequeño niño
El único hijo, mimado y delicado
Y un día, su madre le dijo
Escucha, querido
Si eres bueno, pronto llegará
Una hermanita o un hermanito
Bueno, eso emocionó a Jantje
Y el niño dijo feliz
Cuando realmente llegue una hermanita
Ella recibirá algo bonito de mí, mamá
Entonces abriré mi alcancía
Entonces esa pequeña joya
Recibirá un ramo de rosas blancas
Que tanto le gustan a mamá
Cuando se esperaba la cigüeña
Jan tuvo que ir con su tía
Y estuvo allí por un día
Como un alegre huésped
Con el dinero de la alcancía de Jantje
Sí, contado diez veces
Se apresuró a encargar un ramo
En una floristería
Y por la noche, en su sueño en la cama
El pequeño chico dijo
Pronto abriré mi alcancía
Entonces esa pequeña joya
Recibirá un ramo de rosas blancas
Que a mamá también le gustan
A la mañana siguiente, al regresar a casa
Jan pensó, qué extraño hoy
Mira tía, las cortinas
Están completamente cerradas
Llorando, su padre dijo: Jantje
Ahora no tienes más mamá
Ella se fue en silencio con la hermanita
Hacia nuestro querido Señor
Y suavemente, Jan colocó el ramo
Junto a la hermanita fallecida en la cama
Y llorando, Jantje dijo
Traje rosas blancas
Querida mamá, querida hermanita
Estas son para ustedes dos