Shikabaneeze
明日のことを考えることも嫌になってんだ
ashita no koto o kangaeru koto mo iya ni natten da
僕らなんて、僕らなんて
bokura nante, bokura nante
そう言いながら屍と化したんだ
sou ii nagara shikabane to kashitan da
あれやこれやと考えてはまた
are ya kore ya to kangaete wa mata
這い回ってんだ
haimawatten da
死を思って血を入れ
shi wo omotte chi o haite
どこか遠く彷徨い続けんだ
dokoka tooku samayoi tsuzuken da
この地獄から抜け出せないと悟り切ってんだ
kono jigoku kara nukedasenai to satorikitten da
もう心なんて脆いもんで一度砕けたら戻りゃしないんだ
mou kokoro nante moroi mon de ichido kudaketara modorya shinain da
どうかたった一度
douka tatta ichido
時間が戻ってくれるのならば
jikan ga modotte kureru no naraba
どんなことも言いわない
donna koto mo itowanai
指の一、二本だって捧げたい
yubi no ichi, nihon datte sasagetai
笑えないよずっと
waraenai yo zutto
当たり前の感情はあなたと共に消え去っていった
atarimae no kanjou wa anata to tomo ni kiesatte itta
そうさ
sou sa
千年経っても言えない
sennen tatte mo ienai
この傷を背負って終わり
kono kizu o seotte oshimai
ねえ、神様
nee, kamisama
殺して殺してよ、ねえ
koroshite koroshite yo, nee
全部僕のせいさ
zenbu boku no sei sa
同じように戻せはしない
onaji you ni modose wa shinai
最後にまた
saigo ni mata
笑って笑ってよ僕に
waratte waratte yo boku ni
誰かを恨めたらどれほど気楽だったんだ
dareka wo urametara dore hodo kiraku dattan da
故に虚構自分を罵せ
yue ni kyokkei jibun wo basse
健康な心を食い殺すんだ
kenkou na kokoro o kuikorosun da
自分の醜さにほとほと飽きれてしまったんだ
jibun no minikusa ni hotohoto akirete shimattan da
目を潰して耳を切って
me o tsubushite mimi o kitte
それでも声は消えてくれないのさ
soredemo koe wa kiete kurenai no sa
何年経ってもまた
nannen tatte mo mata
死んだように生きる僕を
shinda you ni ikiru boku wo
さあ神様壊して壊してよねえ
saa kamisama kowashite kowashite yo nee
どうなったって知らない
dou natta tte shiranai
カラカラに乾く僕の心臓にさ
karakara ni kawaku boku no shinzou ni sa
触って触ってよねえ
sawatte sawatte yo nee
ああこのまま時が過ぎて
aa kono mama toki ga sugite
古傷にも慣れずずっと
furukizu ni mo narezu zutto
本性なんて見せない
honshou nante misenai
美しい僕らのまま
utsukushii bokura no mama
さあ神様壊して壊してよねえ
saa kamisama kowashite kowashite yo nee
千年経っても言えない
sennen tatte mo ienai
この傷を背負って終わり
kono kizu o seotte oshimai
ねえ、神様
nee, kamisama
殺して殺してよ、ねえ
koroshite koroshite yo, nee
全部僕のせいさ
zenbu boku no sei sa
同じように戻せはしない
onaji you ni modose wa shinai
最後にまた
saigo ni mata
笑って笑ってよ僕に
waratte waratte yo boku ni
Shikabaneeze
Ik wil niet meer denken aan morgen
Wij zijn niets, wij zijn niets
Daarom zijn we veranderd in lijken
Verlies me in gedachten, keer op keer
Kruipend en krabbelend
Denkend aan de dood, bloed in mijn aderen
Blijf peroogd verdwalen in de verte
Ik heb me gerealiseerd dat ik nooit uit deze hel kan ontsnappen
Mijn hart is zo kwetsbaar, gebroken kan het niet meer terugkomen
Alsjeblieft, als er slechts één keer
De tijd terug kan draaien
Zou ik niets zeggen
Zelfs een paar vingers zou ik willen opofferen
Ik kan niet meer lachen, ach
De vanzelfsprekende emoties zijn samen met jou verdwenen
Dat klopt
Zelfs na duizend jaar kan ik het niet zeggen
Deze wonden dragen we tot het einde
Hé, God
Verban me, verban me alstublieft, hé
Het is allemaal mijn schuld
Op dezelfde manier kan het niet terugkomen
Aan het einde weer
Lach, lach weer naar me
Als ik iemand kon vervloeken, zou dat zo gemakkelijk zijn
Daarom bespot ik de illusie van mezelf
Het verslindt een gezond hart
Ik ben het spuugzat om naar mijn lelijkheid te kijken
Mijn ogen dicht, mijn oren gesneden
En toch verdwijnt de stem niet
Zelfs na jaren
Leef ik als een dode
Kom op God, breek, breek me
Het doet er niet toe wat er gebeurt
Raak mijn hart aan, dat zo dor is
Kom op, raak me aan, hé
Ah, de tijd verstrijkt zo
En ik raak niet gewend aan oude wonden
Ik laat mijn ware zelf niet zien
Prachtig blijven we zoals we zijn
Kom op God, breek, breek me
Zelfs na duizend jaar kan ik het niet zeggen
Deze wonden dragen we tot het einde
Hé, God
Verban me, verban me alstublieft, hé
Het is allemaal mijn schuld
Op dezelfde manier kan het niet terugkomen
Aan het einde weer
Lach, lach weer naar me
Escrita por: Jon-Yakitory