Enough
I haven't seen too many years
But I have feared and I have loved
I've fallen through the sky without a parachute and died
And then gone back again to jump
I've walked along the highway at midnight
Cried head inside my hands
I did beg of you to pull me out the fire
And came out on my own and singing like a man
Not a single scar left on my heart
Was left there by an enemy
Just old familiar stories and precious things that
All got the very best of me
When tanner fell, I learned what it feels like
What it's like to fear the phone
But if he hadn't left a big dent in that roof
I don't believe that anybody could have known
I've surely come a long way since eighteen
But some part of me stayed locked in that car
And now I often wonder if I ask that kid now
"Are you proud of who we are?"
If I sat him down and told him all these stories
All the worse and all the better
Would he want everything I have loved and I have lost
Would he still go and get them sunflowers and leather?
Would you like who I am now?
Now that I'm a little older
Now that Georgia got colder
Now that I am on the run
Did I hold to every promise?
Did I do it all for love?
Did I go and make you proud here?
Will I ever do enough? Oh
Voldoende
Ik heb niet te veel jaren gezien
Maar ik heb gevreesd en ik heb liefgehad
Ik ben door de lucht gevallen zonder parachute en gestorven
En ben weer teruggegaan om te springen
Ik heb 's nachts langs de snelweg gelopen
Met mijn hoofd in mijn handen gehuild
Ik heb je gesmeekt om me uit het vuur te trekken
En kwam op mijn eigen benen eruit, zingend als een man
Geen enkele litteken op mijn hart
Is daar achtergelaten door een vijand
Gewoon oude vertrouwde verhalen en kostbare dingen die
Het allerbeste van mij hebben gekregen
Toen Tanner viel, leerde ik hoe het voelt
Hoe het is om de telefoon te vrezen
Maar als hij die grote deuk in dat dak niet had achtergelaten
Geloof ik niet dat iemand het had kunnen weten
Ik ben zeker een lange weg gekomen sinds mijn achttiende
Maar een deel van mij bleef opgesloten in die auto
En nu vraag ik me vaak af of ik dat kind nu zou vragen
"Ben je trots op wie we zijn?"
Als ik hem zou laten zitten en hem al deze verhalen zou vertellen
Alle slechte en alle goede
Zou hij dan alles willen wat ik heb liefgehad en verloren?
Zou hij nog steeds die zonnebloemen en leer gaan halen?
Zou je van mij houden zoals ik nu ben?
Nu ik een beetje ouder ben
Nu Georgia kouder is geworden
Nu ik op de vlucht ben
Heb ik me aan elke belofte gehouden?
Heb ik het allemaal voor de liefde gedaan?
Heb ik je hier trots gemaakt?
Zal ik ooit genoeg doen? Oh