ANTZOKI
Barnea askatu beharra ta ezin
Pasatuko ez danaren beldurraz
Aldi bateko zalantzak utzirik
Zure begiraden oroitzapenak
Etxean, kalean
Gure gorputzak parean
Izerditan
Gabero
Botata ohien, biluzik gabien, ez dakit zeingoten zeugaz maitie
Kristal zatiek, antzoki parien emondako lehen muxue
Erratu ote nazen galdetzen dit treneko isiltasunak
Itxaron gabe ezkutuan nire ariman sartu zara
Ederragoa da aldatzea
Zuri begira
Etxean, kalean
Gure gorputzak parean
Izerditan
Botata ohien, biluzik gabien, ez dakit zeingoten zeugaz maitie
Ristal zatiek, antzoki parien emondako lehen muxue
Karrika izkinetan paretaren kontra
Zarata burrunba
Ta jarri Musika
Orain hemendik at
Zazpiak direla
Zu ta ni batera ilunien
Botata ohien, biluzik gabien, ez dakit zeingoten zeugaz maitie
Kristal zatiek, antzoki parien emondako lehen muxue
ANTZOKI
Es necesario liberar a Barnea y no se puede
Por el miedo a lo que no va a pasar
Dejando atrás las dudas de una vez
Los recuerdos de tus miradas
En casa, en la calle
Nuestros cuerpos juntos
Sudando
Cada noche
Desnudando sueños, no sé qué decirte, amor
Fragmentos de cristal, el primer beso que nos dio el teatro
Me pregunto si estoy equivocado por el silencio del tren
Sin esperar, te has metido en mi alma
Es más hermoso cambiar
Mirándote a ti
En casa, en la calle
Nuestros cuerpos juntos
Sudando
Desnudando sueños, no sé qué decirte, amor
Fragmentos de cristal, el primer beso que nos dio el teatro
En las esquinas de la calle, contra la pared
Ruido ensordecedor
Y pon música
Ahora desde aquí
Son las siete
Tú y yo juntos en la oscuridad
Desnudando sueños, no sé qué decirte, amor
Fragmentos de cristal, el primer beso que nos dio el teatro
Escrita por: Jon Castañeda