Las Golondrinas
¿Adónde te irás volando por esos cielos
Brasita negra que lustra la oscuridad?
Detrás de tu vuelo errante mis ojos gozan
La inmensidad la inmensidad
Veleros de la tormenta se van las nubes
En surcos de luz dorada se pone el Sol
Y como sílabas negras las golondrinas
Dicen adiós, dicen adiós
Vuela, vuela, vuela, golondrina
Vuelve del más allá
Vuelve desde el fondo de la vida
Sobre la luz, cruzando el mar
Cruzando el mar
Un cielo de barriletes tiene la tarde
El viento en las arboledas cantando va
Y desandando los días mi pensamiento
También se va, también se va
Cuando los días se acorten junto a mi sombra
Y en mi alma caiga sangrando el atardecer
Yo levantare los ojos pidiendo al cielo
Volverte a ver, volverte a ver
Vuela, vuela, vuela, golondrina
Vuelve del más allá
Vuelve desde el fondo de la vida
Sobre la luz, cruzando el mar
Cruzando el mar
De Zwaluwen
Waar ga je heen, vliegend door die luchten
Zwarte schat die de duisternis glanst?
Achter jouw zwervende vlucht genieten mijn ogen
Van de oneindigheid, de oneindigheid
Stormzeilschepen verdwijnen, de wolken
In voren van gouden licht gaat de zon onder
En als zwarte lettergrepen zeggen de zwaluwen
Vaarwel, vaarwel
Vlieg, vlieg, vlieg, zwaluw
Kom terug van het hiernamaals
Kom terug uit de diepten van het leven
Over het licht, over de zee
Over de zee
Een lucht vol vliegers heeft de middag
De wind zingt in de bomen
En terwijl de dagen voorbijgaan, gaat mijn gedachte
Ook weg, ook weg
Wanneer de dagen korter worden naast mijn schaduw
En de zonsondergang bloedend in mijn ziel valt
Zal ik mijn ogen opheffen, smekend naar de hemel
Jou weerzien, jou weerzien
Vlieg, vlieg, vlieg, zwaluw
Kom terug van het hiernamaals
Kom terug uit de diepten van het leven
Over het licht, over de zee
Over de zee