395px

Jouw voyeur

Jorge Drexler

Tu voyeur

Cuando la noche pasea
más allá de mi pretil
yo puedo ver para afuera
sin que me veas a mí.
Yo puedo ver la luz,
yo puedo ver tu piel,
yo puedo ver tu ropa caer.
Yo puedo adivinar
la nube de vapor
que tiene el aire a tu alrededor.

Yo tengo un vicio barato
y antes que nada, legal,
gozo del anonimato
que me da la oscuridad.
Y no voy a interferir
con tu respiración
no voy a entrar en tu corazón,
no te quiero tocar,
no te puedo querer,
yo te diré lo que quiero ser: tu voyeur.

Tu voyeur, tu voyeur, tu voyeur...

Ya me aprendí tus horarios
y el orden de tu placard.
Ya te crucé por el barrio,
no pude más que recordar
(mirándote al espejo,
la toalla en el sofá,
peinándote con tranquilidad
sin sospechar que yo
del otro lado de
la calle estaba muriéndome).

Cuando la noche pasea
más allá de mi pretil
yo puedo ver para afuera
sin que me veas a mí.
Yo soy tu voyeur, tu voyeur, tu voyeur...

Jouw voyeur

Wanneer de nacht voorbij glijdt
verder dan mijn balkon
kan ik naar buiten kijken
zonder dat jij mij ziet.
Ik kan het licht zien,
ik kan jouw huid zien,
ik kan zien hoe je kleren vallen.
Ik kan raden
naar de dampige lucht
om je heen, zo dichtbij.

Ik heb een goedkope verslaving
en voor alles, legaal,
geniet ik van de anonimiteit
die de duisternis me geeft.
En ik ga niet storen
aan jouw ademhaling,
ik ga niet in je hart,
ik wil je niet aanraken,
ik kan je niet willen,
ik zal je zeggen wat ik wil zijn: jouw voyeur.

Jouw voyeur, jouw voyeur, jouw voyeur...

Ik heb je schema's al geleerd
en de volgorde van je kast.
Ik ben je al tegengekomen in de buurt,
ik kon niet anders dan herinneren
(kijkend in de spiegel,
de handdoek op de bank,
je haar rustig kammen
zonder te vermoeden dat ik
aan de andere kant van
de straat aan het sterven was).

Wanneer de nacht voorbij glijdt
verder dan mijn balkon
kan ik naar buiten kijken
zonder dat jij mij ziet.
Ik ben jouw voyeur, jouw voyeur, jouw voyeur...

Escrita por: Jorge Drexler