Esteros de Los Tromplillos
Voy a echa una travesía
Por esta llanura mía
Sobre mi mente vaquiana
Aprovechando lo fresco
De un despertar pintoresco
Que me brinda la mañana
Hoy amaneció bonito
El monte está verdecito
Y clarita la sabana
Aunque hay unos nubarrones
Que vienen con intenciones
De opacar la resolana
Se fue julio y viene agosto
Se inunda mi tierra plana
Ya cualquier cañito angosto
Moja la villa curana
Quedan zuritos plagosos
Donde el gana'o se entabana
Y unos tonos quejumbrosos
De sapos grillos y ranas
Entre infante y leche miel
Con un litro de parmana
Cantando sobre un corcel
Con mi sombrero y mi ruana
Me lloviznaba el querer
De una morena elorzana
Cuando volveré a morder
Su boquita de manazana
Estero de los trompillos
Donde enlace aquel novillo
En mi caballito cano
Hijo del toro lebruno
Del hierro el numero uno
Me iba malogrando el ruano
Los huesos del mulo viejo
Que le deciamos cangrejo
Se murió hace seis veranos
Se están pudriendo mi estero
Como un testigo sincero
De lo recio que es mi llano
Como voy rumbo al cubarro
Tengo que salir temprano
Ahí voy a bregar con barro
Sin ser familia e marrano
Allá se ve el monte lejos
Con un horizonte plano
Aunque si fueran cangrejos
Lo tocaría con la mano
Mañana cuando regrese
Mediante el Dios soberano
Quiero recordar las veces
Que anduve cuando mediano
Trajinando por tus trillos
Solitario y sin baquiano
Estero de los trompìllos
Te quiero como un hermano
Moerassen van de Tromplillos
Ik ga op een reis
Door deze vlakte van mij
Op mijn cowboy geest
Genietend van de frisse lucht
Van een schilderachtige ontwaking
Die de ochtend me biedt
Vandaag is het mooi opgestaan
De heuvel is lekker groen
En de savanne helder
Hoewel er wat donkere wolken zijn
Die komen met de bedoeling
Om de zonneschijn te verdoezelen
Juli is voorbij en augustus komt eraan
Mijn vlakke land staat onder water
Elke smalle sloot
Maakt het dorp nat
Er blijven plassen achter
Waar het vee zich verzamelt
En een klagend geluid
Van kikkers, krekels en padden
Tussen kindertijd en honingmelk
Met een liter parmana
Zingend op een paard
Met mijn hoed en mijn poncho
De liefde druppelde op me neer
Van een mooie morena
Wanneer zal ik weer bijten
In haar mondje van appel
Moeras van de trompillos
Waar ik die stier vastmaakte
Op mijn grijze paard
Zoon van de zwarte stier
Van het merk het nummer één
Mijn ruan werd slecht
De botten van de oude muilezel
Die we 'krab' noemden
Is zes zomers geleden gestorven
Mijn moeras vergaat
Als een oprechte getuige
Van hoe sterk mijn vlakte is
Terwijl ik op weg ben naar de modder
Moet ik vroeg opstaan
Daar ga ik ploeteren in de klei
Zonder familie van een varken
Daar in de verte zie je de heuvels
Met een vlakke horizon
Ook al waren het krabben
Ik zou ze met mijn hand aanraken
Morgen als ik terugkom
Door de soevereine God
Wil ik de keren herinneren
Dat ik als kind rondliep
Zwoegend over jouw paden
Eenzaam en zonder cowboy
Moeras van de trompillos
Hou ik van je als een broer