Se Volvió a Rasca El Guerrero
Por aqui ando amanecio atropellao con pampero
Que buena broma dios mio se volvio a rasca el guerrero
Una pinta mas pa un tigre y una hoja pa un bachaquero
Y al que critique y denigre lo entiendo y lo considero
Al que si yo no perdono ni loco es al cantinero
Si no me vende otro frasco de algo que aclare el gualguero
Es que vengo despechao y cantar es lo que quiero
Para disipar la angustia que inunda mi cancionero
De que me valio querer a un ser tan aventurero
Que no ha sabio valorar a este corazon sincero
Como me va a tasajear con ese puñal de acero
Tirandome al abandono como trapo en basurero
Asi no se envaina a un hombre tan buena gente y veguero
Trueno del capanaparo que asustas a los viajeros
Deja que se ponga el tiempo y que caiga el aguacero
Quiero enchumbar mi guayabo e inundar mi desespero
Cargo un fogon aqui adentro me esta quemando el brasero
Por aqui voy desvalio sin rumbo y sin paradero
Con un frasco gañoteao y un hipo de compañero
Trastavillando y cantando mi pasaje lastimero
Despidiendome con llanto de los meses inverneros
Noviembre dile a diciembre que le diga al mes de enero
Que a lo mejor no me pican los gegenes de febrero
Y que si en caso me pican no hallaran sangre en mi cuero
Porque ya me desangro un cruel amor traicionero
Por eso y muchas razones se volvio a rasca el guerrero
De Strijder Is Weer Aan De Beurt
Hier ben ik, de ochtend is chaotisch met een stormachtige bries
Wat een grap, mijn God, de strijder is weer aan de beurt
Een shot voor een tijger en een blaadje voor een dealer
En wie ook maar kritiek heeft, dat begrijp ik en dat neem ik in overweging
Degene die ik echt niet vergeef, zelfs niet als hij gek is, is de kroegbaas
Als hij me geen nieuwe fles verkoopt van iets dat de geest verheldert
Ik kom met een gebroken hart en zingen is wat ik wil
Om de angst te verdrijven die mijn liedjes overspoelt
Wat had ik eraan om te houden van zo'n avontuurlijke ziel
Die niet weet te waarderen wat dit oprechte hart biedt
Hoe kan hij me verwonden met dat stalen mes
Me in de steek laten als een vod in de vuilnisbak
Zo behandel je geen goede man, zo'n fijne kerel
Donder van de kapenaparo die reizigers doet schrikken
Laat de tijd maar verstrijken en de regen maar vallen
Ik wil mijn kater verjagen en mijn wanhoop laten overstromen
Ik heb een vuurtje hierbinnen, de kachel brandt me op
Hier ga ik, verloren zonder richting en zonder bestemming
Met een fles in mijn hand en een hik als maatje
Zingend en wankelend mijn treurige verhaal
Afscheid nemend met tranen van de wintermaanden
November, zeg tegen december dat hij het aan januari moet vertellen
Dat ik misschien niet gestoken word door de muggen in februari
En dat als ze me steken, ze geen bloed in mijn huid zullen vinden
Want ik ben al leeggebloed door een wrede, verraderlijke liefde
Daarom en om veel redenen is de strijder weer aan de beurt.