Vuelve Al Llano
Vuelve al llano vuelve al llano
Llanero, esta es tu tierra
El llano me está llamando
Escucha mujer bonita
Pero eso si lamentao
Oigo su grito en el viento
Como un eco en la distancia
Muy triste y acongojao
Será porque estoy lejano
Y más nunca he regresao
A cantarle a sus esteros
Como en los tiempos pasaos
Donde estar mi caballo
Aquel rucio colorao
En el que yo me pasaba
Parrandeando enamorao
Cnoche estaba soñando
Y hoy amanecí enviajao
Porque mire mi ranchito
Solito y abandonao
Con las paredes cayendose
El techo y el soberao
La empalizada en suelo
Y el patio bien enmontao
El mango y el dibidibi
soñé que se habían secao
El cañito que había al frente
También lo soñé tapao
En la matica de mangle
Ya no se anida el carrao
Los torditos y chumiches
Se mudaron pa' otro la'o
Tu llanera y yo también
No sé porque nos vinimos
A vivir tan azaraos
En una zozobra eterna
Con tanta inseguridad
Y el aire contaminao
Es cierto que en la ciudad
Todo esta modernizao
Y a pesar de los pesares
No crean que estoy amañao
Aquí yo no me acostumbro
Me siento como encerrao
Y si no regreso al llano
Me muero desesperao
Porque es que allá en mi llanura
Vivimos despreocupaos
Comiendo yuca y topocho
Marrano frito y pescao
De vez en cuando salimos
Para el pueblo hace un mercao
Y cuando nos demos cuenta
Los suticos ya están criaos
Cllá vivimos tranquilos
Con un puñito es ganao
De tardecita saldremos
Con el Sol de los venaos
A dejar en el conuco
Los perros entramojaos
Pa' que cuiden el maicito
Porque hay chigüire cebao
Terug naar de Vlakte
Terug naar de vlakte, terug naar de vlakte
Vlaktemens, dit is jouw grond
De vlakte roept me
Luister, mooie vrouw
Maar dat is wel jammer
Ik hoor zijn schreeuw in de wind
Als een echo in de verte
Heel treurig en bedrukt
Zal wel komen omdat ik ver weg ben
En nooit meer ben teruggekomen
Om voor zijn moerassen te zingen
Zoals in de oude tijden
Waar is mijn paard
Die schimmel met die kleur
Waarop ik altijd zat
Feestend en verliefd
Gisteravond was ik aan het dromen
En vandaag ben ik ver weg
Omdat ik mijn huisje zag
Alleen en verlaten
Met de muren die instorten
Het dak en de zolder
De omheining op de grond
En de tuin vol met onkruid
De mango en de dibidibi
Droomde dat ze verdord waren
De pijp die er voor stond
Droomde ik ook dat hij verstopt was
In de mangroveplant
Nestelt de carrao niet meer
De merels en de chumbos
Zijn verhuisd naar een andere plek
Jij, vlaktemens, en ik ook
Ik weet niet waarom we zijn gekomen
Om zo chaotisch te leven
In een eeuwige onrust
Met zoveel onveiligheid
En de lucht vervuild
Het is waar dat in de stad
Alles is gemoderniseerd
En ondanks alles
Denk niet dat ik me heb aangepast
Hier kan ik me niet aanpassen
Ik voel me als opgesloten
En als ik niet terugkeer naar de vlakte
Sterf ik wanhopig
Want daar in mijn vlakte
Leven we onbezorgd
Eten we yuca en topocho
Gebakken varken en vis
Af en toe gaan we
Naar het dorp voor de markt
En als we ons realiseren
Zijn de kleintjes al groot
Hier leven we rustig
Met een handvol is het genoeg
In de namiddag gaan we eruit
Met de zon van de herten
Om in de akker te laten
De honden die aan het jagen zijn
Zodat ze de maïs bewaken
Want er is een vetgeit.