Jacinto Chiclana
Me acuerdo, fue en balvanera,
En una noche lejana,
Que alguien dejó caer el nombre
De un tal jacinto chiclana.
Algo se dijo también
De una esquina y un cuchillo.
Los años no dejan ver
El entrevero y el brillo.
¡quién sabe por qué razón
Me anda buscando ese nombre!
Me gustaría saber
Cómo habrá sido aquel hombre.
Alto lo veo y cabal,
Con el alma comedida;
Capaz de no alzar la voz
Y de jugarse la vida.
(recitado)
Nadie con paso más firme
Habrá pisado la tierra.
Nadie habrá habido como él
En el amor y en la guerra.
Sobre la huerta y el patio
Las torres de balvanera
Y aquella muerte casual
En una esquina cualquiera.
Sólo dios puede saber
La laya fiel de aquel hombre.
Señores, yo estoy cantando
Lo que se cifra en el nombre.
Siempre el coraje es mejor.
La esperanza nunca es vana.
Vaya, pues, esta milonga
Para jacinto chiclana.
Jacinto Chiclana
Ik herinner me, het was in Balvanera,
Op een verre nacht,
Dat iemand de naam liet vallen
Van een zekere Jacinto Chiclana.
Er werd ook iets gezegd
Over een hoek en een mes.
De jaren verdoezelen
De verwarring en de glans.
Wie weet waarom
Die naam me blijft achtervolgen!
Ik zou willen weten
Hoe die man geweest is.
Lang zie ik hem en rechtvaardig,
Met een ingetogen ziel;
In staat om zijn stem niet te verheffen
En zijn leven op het spel te zetten.
(geroepen)
Niemand met een steviger stap
Zal ooit de aarde betreden.
Niemand was zoals hij
In de liefde en in de oorlog.
Boven de tuin en de binnenplaats
De torens van Balvanera
En die toevallige dood
Op een willekeurige hoek.
Alleen God kan weten
Wat voor soort man hij was.
Dames en heren, ik zing
Wat verborgen ligt in de naam.
Altijd is moed beter.
Hoop is nooit tevergeefs.
Dus, deze milonga
Voor Jacinto Chiclana.