Milonga de Manuel Flores
Para los otros la fiebre
Y el sudor de la agonía
Y para mí, cuatro balas
Cuando esté clareando el día
Manuel Flores va a morir
Eso es moneda corriente
Morir es una costumbre
Que sabe tener la gente
Mañana vendrá la bala
Y con la bala: El olvido
Lo dijo el sabio Merlín
Morir es haber nacido
Y sin embargo me cuesta
Decirle adiós a la vida
Esa cosa tan de siempre
Tan dulce y tan conocida
Miro en el alba mi mano
Miro en la mano las venas
Con extrañeza las miro
Como si fueran ajenas
¡Cuánto cosa estos ojos
En su camino habrán visto!
Quién sabe lo que verán
Después que me juzgue Cristo
Para los otros la fiebre
Y el sudor de la agonía
Y para mí, cuatro balas
Cuando esté clareando el día
Milonga van Manuel Flores
Voor de anderen de koorts
En het zweet van de agonies
En voor mij, vier kogels
Als de dag aanbreekt
Manuel Flores gaat sterven
Dat is dagelijkse kost
Sterven is een gewoonte
Die mensen goed kennen
Morgen komt de kogel
En met de kogel: de vergetelheid
Dat zei de wijze Merlijn
Sterven is geboren zijn
En toch valt het me zwaar
Om afscheid te nemen van het leven
Dat ding zo altijd
Zo zoet en zo bekend
Ik kijk in de dageraad naar mijn hand
Kijk naar de aderen in mijn hand
Met verbazing kijk ik ernaar
Alsof ze van iemand anders zijn
Wat hebben deze ogen
In hun leven gezien!
Wie weet wat ze zullen zien
Nadat Christus me heeft beoordeeld
Voor de anderen de koorts
En het zweet van de agonies
En voor mij, vier kogels
Als de dag aanbreekt