395px

Het Hart van de Vallei

Jorge Oñate

El Corazón Del Valle

No puedo esconder la pena y hoy la traigo aquí
Porque tengo herida el alma y ya no aguanto más
He venido a traer la queja
Porque un vallenato se puede morir
La esperanza que me queda
Pa' que ella me quiera les vine a pedir

Les vine a pedí el favor, que me prestaran, que me prestaran
Lo más sencible que tiene la región
Como el Cerro de Murillo y su folclor
Que es el corazón del Valle
Pa' que esa mujer me de su corazón
Lo más grande que puedo ofrecerle yo
Es el corazón del Valle

Yo la retrato como se alegrará
De aquel muchacho en fiesta patronal
Que hasta presiento viene en camino ya
Con tal que venga mis versos le hablarán

Se crecerá ese río de amor
Que corre por mis venas
Mariposas que inspiran pasión
Vuelan por la malena
Todo eso me lo prestaron, negra
Todo eso me lo prestaron, negra
Y los versos del amor, amor
De gente parrandera
Todo eso me lo prestaron, negra
Todo eso me lo prestaron, negra

Bajo el cielo una gaviota solitaria va
Y al tratar de recordarte ya tú estás en mí
Sé que todo río se tuerce
Pa' buscar el cauce de un mejor andar
Y lo mismo hace la gente
Va buscando siempre la felicidad

Yo sé que aquí volveré
A devolverles, a devolverles
Ese corazón tan grande como el mar
Porque a ustedes no puedo quedarles mal
Al Valle lo que es del Valle
Y mi novia hasta se quiso disgustar
Aunque con dolor les vengo a regresar
Al Valle lo que es del Valle

De aquel verano que destruyó el vergel
Pa' un tiempo malo vendrá un tiempo mejor
Pa' qué leer un periódico de ayer
Si buenas nuevas nos trajo el Sol de hoy

Atardeceres llenos de amor
Que no saben de penas
Viejas historias qué linda son
Del viejo Loperena
Todo eso me lo prestaron, negra
Todo eso me lo prestaron, negra
Y pa' qué tocará ese acordeón
La Luna Sanjuanera
Todo eso me lo prestaron, negra
Todo eso me lo prestaron, negra

Het Hart van de Vallei

Ik kan de pijn niet verbergen en vandaag breng ik het hier
Omdat mijn ziel gewond is en ik houd het niet langer vol
Ik ben gekomen om te klagen
Omdat een vallenato kan sterven
De hoop die ik nog heb
Om haar te laten houden, heb ik jullie om hulp gevraagd

Ik heb jullie om een gunst gevraagd, dat jullie me lenen, dat jullie me lenen
Het meest gevoelige dat deze regio heeft
Zoals de Cerro de Murillo en zijn folklore
Dat is het hart van de Vallei
Zodat die vrouw me haar hart geeft
Het grootste dat ik haar kan bieden
Is het hart van de Vallei

Ik schilder haar zoals ze zich zal verheugen
Over die jongen op het patronale feest
Ik voel al dat hij onderweg is
Zolang hij maar komt, zullen mijn verzen met hem spreken

Die rivier van liefde zal groeien
Die door mijn aderen stroomt
Vlinders die passie inspireren
Vliegen door de malena
Dat alles hebben ze me geleend, meid
Dat alles hebben ze me geleend, meid
En de verzen van de liefde, liefde
Van feestvierende mensen
Dat alles hebben ze me geleend, meid
Dat alles hebben ze me geleend, meid

Onder de lucht vliegt een eenzame meeuw
En als ik probeer je te herinneren, ben je al in mij
Ik weet dat elke rivier kromt
Om de bedding te zoeken voor een betere weg
En hetzelfde doet de mens
Die altijd op zoek is naar geluk

Ik weet dat ik hier terug zal komen
Om jullie terug te geven, om jullie terug te geven
Dat hart zo groot als de zee
Want ik kan jullie niet teleurstellen
Wat van de Vallei is, is voor de Vallei
En mijn vriendin wilde zelfs boos worden
Hoewel ik met pijn kom teruggeven
Wat van de Vallei is, is voor de Vallei

Van die zomer die de tuin verwoestte
Voor een slechte tijd zal er een betere tijd komen
Waarom een krant van gisteren lezen
Als de zon van vandaag ons goed nieuws bracht

Zonsondergangen vol liefde
Die niets weten van verdriet
Oude verhalen, wat zijn ze mooi
Van de oude Loperena
Dat alles hebben ze me geleend, meid
Dat alles hebben ze me geleend, meid
En waarom zal die accordeon gespeeld worden
De Sanjuanera Maan
Dat alles hebben ze me geleend, meid
Dat alles hebben ze me geleend, meid

Escrita por: Roberto Calderón