Sin Memoria
Vuelves ahora que encontré la calma
Tantos años con tu ausencia
Y hoy me dices que me amas.
Sabes, aun no entiendo tu partida
Cuando vi que te marchabas
Yo sentí que me moría, que me moría.
Nada me guardé, te di mi alma
Hace tanto que me faltas
Y hoy me dices que me amas.
Todo lo que soy quedo en tus manos
Lo que tengo te lo he dado
Por amor, en cada paso.
Y vuelves y otra vez beso tus labios
Que me embriagan y me dicen
Que me olvide del pasado.
Sabes esto de volver a verte
Y saber que con el tiempo
No he dejado de quererte.
Tuyo como lo es tu propia sombra
Una vez te di mi vida
Escribiendo nuestra historia.
Mira fuiste al fin como las hojas
Que se mueren en otoño
Y regresan sin memoria, sin memoria.
Sin memoria se quedo tu amor...
Nada me guardé, te di mi alma
Hace tanto que me faltas
Y hoy me dices que me amas.
Todo lo que soy quedo en tus manos
Lo que tengo te lo he dado
Por amor, en cada paso.
Y vuelves y otra vez beso tus labios
Que me embriagan y me dicen
Que me olvide del pasado.
Sabes esto de volver a verte
Y saber que con el tiempo
No he dejado de quererte.
Tuyo como lo es tu propia sombra
Una vez te di mi vida
Escribiendo nuestra historia.
Mira fuiste al fin como las hojas
Que se mueren en otoño
Y regresan sin memoria, sin memoria.
Sin memoria se quedo tu amor...
Zonder Herinnering
Je komt terug nu ik de rust heb gevonden
Zoveel jaren zonder jou
En vandaag zeg je dat je van me houdt.
Weet je, ik begrijp je vertrek nog steeds niet
Toen ik zag dat je wegging
Voelde ik dat ik doodging, dat ik doodging.
Ik heb niets voor mezelf gehouden, ik gaf je mijn ziel
Het is zo lang geleden dat je er niet was
En vandaag zeg je dat je van me houdt.
Alles wat ik ben, ligt in jouw handen
Wat ik heb, heb ik je gegeven
Uit liefde, bij elke stap.
En je komt terug en weer kus ik je lippen
Die me bedwelmen en me zeggen
Dat ik het verleden moet vergeten.
Weet je, dit gevoel van je weerzien
En weten dat ik met de tijd
Niet ben gestopt met van je houden.
Van jou, zoals jouw eigen schaduw is
Een keer gaf ik je mijn leven
Terwijl we ons verhaal schreven.
Kijk, je was uiteindelijk als de bladeren
Die sterven in de herfst
En zonder herinnering terugkomen, zonder herinnering.
Zonder herinnering is jouw liefde gebleven...
Ik heb niets voor mezelf gehouden, ik gaf je mijn ziel
Het is zo lang geleden dat je er niet was
En vandaag zeg je dat je van me houdt.
Alles wat ik ben, ligt in jouw handen
Wat ik heb, heb ik je gegeven
Uit liefde, bij elke stap.
En je komt terug en weer kus ik je lippen
Die me bedwelmen en me zeggen
Dat ik het verleden moet vergeten.
Weet je, dit gevoel van je weerzien
En weten dat ik met de tijd
Niet ben gestopt met van je houden.
Van jou, zoals jouw eigen schaduw is
Een keer gaf ik je mijn leven
Terwijl we ons verhaal schreven.
Kijk, je was uiteindelijk als de bladeren
Die sterven in de herfst
En zonder herinnering terugkomen, zonder herinnering.
Zonder herinnering is jouw liefde gebleven...