Saudades de Coimbra
Ó, Coimbra do Mondego
E dos amores que eu lá tive
Quem te não viu anda cego
Quem te não amar não vive
Quem te não viu anda cego
Quem te não amar não vive
Do choupal até à lapa
Foi Coimbra os meus amores
A sombra da minha capa
Deu no chão, abriu em flores
Verlangen naar Coimbra
Oh, Coimbra van de Mondego
En van de liefdes die ik daar had
Wie jou niet heeft gezien is blind
Wie jou niet liefheeft leeft niet
Wie jou niet heeft gezien is blind
Wie jou niet liefheeft leeft niet
Van de wilgen tot de rots
Was Coimbra mijn liefdesnest
De schaduw van mijn cape
Viel op de grond, bloeide in bloemen