Mi História entre tus dedos
Yo pienso que, no son tan inútiles, las noches que te dí
Te marchas y que, yo no intento discutirtelo, lo sabes y lo sé.
Al menos quédate solo esta noche
Prometo no tocarte estás segura
Tal vez es que me voy sintiendo solo,
Porque conozco esa sonrisa, tan definitiva
Tu sonrisa que a mi mismo
Me abrió tu paraiso.
Se dice que, con cada hombre, hay una como tú, pero mi sitio
(luego)
Lo ocuparás con alguno, igual que yo, mejor, lo dudo
Por qué esta vez agachas la mirada
Me pides que sigamos siendo amigos amigos
Para que maldita sea
A un amigo lo perdono, pero a tí te amo
Pueden parecer vanales, mis institntos naturales
Hay una cosa que yo no te dicho aún
Que mis problemas sabes que se llaman tú
Solo por eso tu me vez hacerme el duro
Para sentirme un poquito más seguro
Y si no quieres ni decir en que he fallado
Recuerda que también a tí te he perdonado
En cambio tú dices lo siento no te quiero
Y te me vas con esta historia entre tus dedos
Que vas a hacer, busca una excusa y luego márchate
Porque de mí, no debieras preocuparte, no debes provocarme
Que yo te escribiré un par de canciones
Tratando de ocultar mis emociones
Pensando, pero poco en las palabras
Y hablaré de la sonrisa, tan definitiva
Tu sonrisa que a mi mismo
Me abrió tu paraiso
Hay una cosa que ....
Mijn Verhaal tussen jouw vingers
Ik denk dat, de nachten die ik je gaf, niet zo nutteloos zijn
Je vertrekt en ik probeer er niet over te discussiëren, dat weet jij en dat weet ik.
Blijf in ieder geval alleen vanavond
Ik beloof je niet aan te raken, dat weet je zeker
Misschien voel ik me gewoon eenzaam,
Omdat ik die glimlach ken, zo definitief
Jouw glimlach die voor mij
Je paradijs opende.
Er wordt gezegd dat, met elke man, er een zoals jij is, maar mijn plek
(zal)
Zal je innemen met iemand, net als ik, beter, dat betwijfel ik.
Waarom kijk je deze keer weg
Vraag je me om vrienden te blijven, vrienden
Verdomme
Een vriend vergeef ik, maar jou, ik hou van je
Mijn natuurlijke instincten lijken misschien banaal.
Er is één ding dat ik je nog niet heb verteld
Dat mijn problemen weet je dat ze jou heten
Slechts daarom zie je me doen alsof ik stoer ben
Om me een beetje zekerder te voelen.
En als je niet eens wilt zeggen waar ik ben tekortgeschoten
Vergeet niet dat ik jou ook heb vergeven
In plaats daarvan zeg je het spijt me, ik wil je niet
En je gaat weg met dit verhaal tussen jouw vingers.
Wat ga je doen, zoek een excuus en ga dan weg
Want om mij zou je je geen zorgen moeten maken, je moet me niet provoceren.
Want ik zal je een paar nummers schrijven
Proberend mijn emoties te verbergen
Denkend, maar weinig aan de woorden
En ik zal praten over de glimlach, zo definitief
Jouw glimlach die voor mij
Je paradijs opende.
Er is één ding dat ....
Escrita por: Gianluca Grignani / Ignacio Ballesteros