Piel de Azúcar
Te recuerdo todavía
Con la cara desvelada
La ternura en la sonrisa
Y el verano a tus espaldas
Era casi de mañana, me dijiste hasta luego
Te marchaste lentamente
Convirtiéndote en recuerdo
Mis manos no pueden olvidarte
Mis ojos extrañan tu mirada
Y tu piel de azúcar en mis labios
Se vuelve salada
Es inevitable la nostalgia
Me duelen los días a tu lado
Y no me resigno a perderte
De brazos cruzados
Todo el tiempo transcurrido
Me lastima íntimamente
Y pensar en tu regreso
Me resulta insuficiente
Para mí no hay nada eterno
Y mi deber es estar contigo
Nada más que por salvarme
Y creer que sigo vivo
Mis manos no pueden olvidarte
Mis ojos extrañan tu mirada
Y tu piel de azúcar en mis labios
Se vuelve salada
Es inevitable la nostalgia
Me duelen los días a tu lado
Y no me resigno a perderte
De brazos cruzados
Mis manos no pueden olvidarte
Mis ojos extrañan tu mirada
Y tu piel de azúcar en mis labios
Se vuelve salada
Es inevitable la nostalgia
Me duelen los días a tu lado
Y no me resigno a perderte
De brazos cruzados
Suikerhuid
Ik herinner je nog steeds
Met je vermoeide gezicht
De tederheid in je glimlach
En de zomer achter je
Het was bijna ochtend, je zei tot ziens
Je vertrok langzaam
En werd een herinnering
Mijn handen kunnen je niet vergeten
Mijn ogen missen je blik
En je suikerhuid op mijn lippen
Wordt zout
De nostalgie is onontkoombaar
De dagen naast jou doen pijn
En ik kan me niet neerleggen bij het verliezen van jou
Met mijn armen over elkaar
De tijd die verstreken is
Doet me intiem pijn
En denken aan je terugkeer
Is voor mij niet genoeg
Voor mij is er niets eeuwig
En mijn plicht is bij jou te zijn
Alleen maar om mezelf te redden
En te geloven dat ik nog leef
Mijn handen kunnen je niet vergeten
Mijn ogen missen je blik
En je suikerhuid op mijn lippen
Wordt zout
De nostalgie is onontkoombaar
De dagen naast jou doen pijn
En ik kan me niet neerleggen bij het verliezen van jou
Met mijn armen over elkaar
Mijn handen kunnen je niet vergeten
Mijn ogen missen je blik
En je suikerhuid op mijn lippen
Wordt zout
De nostalgie is onontkoombaar
De dagen naast jou doen pijn
En ik kan me niet neerleggen bij het verliezen van jou
Met mijn armen over elkaar